بررسي شگردهاي دگرريختي با خوانشي اسطوره‌اي در رمانِ مرد سبز شش‌هزارساله

دنياي پرنگار و پرَان اسطوره‌ها و شگردهاي بازپرداخت آن‌ها مي‌تواند دست‌مايه‌ي رنگيني براي ادبيات كودك و نوجوان باشد. اين مقاله برآن است تا به روش توصيفي از نوع تحليل محتواي كيفي با خوانشي اسطوره‌اي، شگردهاي دگرريختي را در رمان مرد سبز شش‌هزارساله واكاوي كند. كلهر با دگرريختي اسطوره، زيرساخت و روساخت روايي اثرش را به تخيل امروزي نوجوان پيوند زده است. او بيشتر به حماسه‌ي گيلگمش و در پيوند با آن، به اسطوره‌ي تموز و ايشتر نظر داشته است. اين نويسنده با آفرينش شخصيتي انسان‌گياه و با ياري دگرريختي از چند شخصيت اسطوره‌اي، لذت بازخواني بسياري از خويش‌كاري‌ها و سازه‌هاي اسطوره‌اي چون جاودانگي، جاودان‌گريزي، فرهمندي، نياي فرهنگي قوم (خرد جمعي بشر)، انسان كامل (ماندالا)، انسان نوعي، گياه‌تباري و تقدس گياه، دوگوني، بركت‌بخشي، باروري (غول رباينده‌ي آب، رمز جاودانگي با گياه، گاو ورزا) و... را در مكان و زماني اسطوره‌اي به مخاطب خويش ارزاني داشته است.