بررسي تقابل‌هاي دوگانه در آثار هوشنگ مرادي‌كرماني و رولد دال

تنها از راه تقابل است كه روايت ايجاد مي‌شود و از همين‌رو بايد شخصيت‌ها و كنش‌هاي آنان را در تقابل‌هاي دوتايي بررسي كرد تا بتوان هدف از روايت را دريافت. ساختارهاي دوگانه و تقابلي, اعم از تقابل‌هاي خير و شر، نيك و بد و...، ساختارهاي مفهومي هستند كه در كل گفتمان ادبيات فارسي مشاهده مي‌شود. يكي از اين ساختارهاي مفهومي دوگانه، تقابل زندگي فقير و غني است كه در آثار هوشنگ مرادي كرماني و رولد دال به‌عنوان بن‌مايه‌اي مشترك خود را به‌خوبي نشان مي‌دهد و بيانگر اين مسئله هستند كه طبقه‌ي فقير با ديدن وضع رفاه طبقه‌ي ثروتمند، براي رهايي خود از فقر و تهيدستي تلاش مي‌كند، اما درنهايت چندان موفق به تغيير شرايط زندگي خود نمي‌شود. از ديگر ويژگي‌هاي مشترك اين دو نويسنده، اِعمال زور، خشونت و لحن توهين‌آميز طبقه‌ي ثروتمند و مظلوم‌ماندن طبقه‌ي تهي‌دست جامعه است. بررسي تقابل‌ها و تحليل رابطه‌ي آن‌ها در داستان‌هاي مرادي كرماني و رولد دال نشان مي‌دهد كه پيامد مشترك فقر در ايران و جامعه‌ي انگلستان، كار اجباري كودكان و روبروشدن آن‌ها با واقعيت‌هاي زندگي است. پژوهش پيشِ‌رو بر آن است تا با استفاده از روش توصيفي‌تحليلي و با بهره‌گيري از منابع اِسنادي‌كتابخانه‌اي، ساختارهاي مفهومي تقابل‌هاي دوگانه را در سه اثر هوشنگ مرادي كرماني (قصه‌هاي مجيد، بچه‌هاي قاليباف‌خانه و شما كه غريبه نيستيد) و سه اثر رولد دال (چارلي و كارخانه‌ي شكلات‌سازي، آقاي روباه شگفت‌انگيز و دني؛ قهرمان جهان) استخراج كند و سپس به مقابله‌ي اين آثار بپردازد.