نشانه‌شناسي ادبي داستان لالايي براي دختر مرده حميدرضا شاه‌آبادي

نشانه‌شناسي دانشي است كه به مطالعه‌ي معناهاي پنهان يك متن مي‌پردازد و بر اين باور است كه يك دال به مدلول‌هاي ديگر اشاره دارد. نظريه‌ي نشانه‌شناسي در آثار روايي ادبيات كودك و نوجوان كاربرد فراواني دارد. يكي از اين آثار داستاني لالايي براي دختر مرده اثر حميدرضا شاه‌آبادي است. از پركابردترين نشانه‌ها در داستان، نمادها هستند كه در اين داستان به تأويل و بررسي اين نمادها پرداخته شده ‌است. هدف از پژوهش حاضر، بررسي نمادها و عناصر درون‌متني ازجمله عنوان داستان، زمان، مكان، شخصيت‌ها و اشيا هستند كه معناهاي آشكار و پنهان متن را بيان مي‌كنند. اين پژوهش به روش توصيفي‌تحليلي انجام شده و به اين نتيجه رسيده كه نمادهاي داستان معناهايي چون بي‌عدالتي، ستم، ضعيف‌كشي، ناكامي، مهاجرت اجباري، تبعيض جنسيتي، اندوه و رنج قهرمان داستان را آشكار مي‌كنند. واژه‌هاي كليدي: حميدرضا شاه‌آبادي، زمان، شخصيت، لالايي براي دختر مرده، عناصر داستاني، نظريه‌ي نشانه‌شناختي.