اثرات گوگردهاي محلول و پليمري بر پخت آميزه هاي لاستيكي

براي ايجاد يك شبكه سه‌بعد از پيوندهاي عرضي در آميزه‌هاي لاستيكي ، ولكانش گوگردي متداول ترين روش است. پايدارترين شكل گوگرد در شرايط محيطي رومبيك است كه بصورت حلقه هشت‌تائي بوده و با عنوان گوگرد محلول شناخته مي شود و قبلا از آن براي ولكانش آميزه‌هاي لاستيكي استفاده مي‌شد. اين ماده مي تواند به سطح آميزه مهاجرت كند و باعث مشكلاتي شود. براي رفع اين مشكلات گوگرد پليمري جايگزين آن شده است. در اين تحقيق اثرمقدار گوگرد محلول و همچنين گوگرد پليمري بر نمودارهاي رئومتري در دو دما بررسي، و با يكديگر مقايسه گرديد. نتايج نشان داد كه افزايش مقدار گوگرد زمان پيش پخت را كوتاه كرده و تفاوت بين كمينه و بيشينه مقدار گشتاور را زياد مي‌كند علاوه بر اين گوگرد پليمري كارايي بالاتري داشته و خصوصيات نمودار رئومتري آن مشابه آميزه هايي با مقدار گوگرد بالاتر است علاوه بر اين مشخص شد كه اثرات دما بر نمودار‌هاي رئومتري در هر دونوع گوگرد مشابه هم مي باشد. اين نمودارها با كمك معادله رياضي شبيه سازي شده و پارامترمربوط به آن در هر حالت بكمك برازش محاسبه گشت.

No English Abstract