• شماره ركورد
    1285461
  • عنوان مقاله

    اثر درمان طولاني مدت با هيدروژن سولفايد بر اضطراب و افسردگي موش ‫هاي آلزايمري مدل استرپتوزوتوسين

  • عنوان به زبان ديگر
    The Effects of Chronic Administration of Hydrogen Sulfide on Anxiety and Depression-like Behaviors in Streptoztocin Rat Model of Alzheimer’s Disease
  • پديد آورندگان

    حق دوست، هاشم دانشگاه علوم پزشكي قزوين - دانشكده پزشكي - گروه فيزيولوژي , اسماعيلي، محمد حسين دانشگاه علوم پزشكي قزوين - دانشكده پزشكي - گروه فيزيولوژي , صوفي آبادي، محمد دانشگاه علوم پزشكي قزوين - دانشكده پزشكي - گروه فيزيولوژي , سليماني، پوريا دانشگاه علوم پزشكي قزوين - دانشكده پزشكي , اسماعيلي، سميرا دانشگاه علوم پزشكي قزوين - دانشكده پزشكي

  • تعداد صفحه
    13
  • از صفحه
    201
  • از صفحه (ادامه)
    0
  • تا صفحه
    213
  • تا صفحه(ادامه)
    0
  • كليدواژه
    بيماري آلزايمر , هيدروسولفيد سديم , استرپتوزوتوسين , افسردگي , اضطراب
  • چكيده فارسي
    زمينه و هدف: بيماران آلزايمري از اضطراب و افسردگي رنج مي­ برند. سولفيد هيدروژن مي ­تواند افسردگي و اضطراب ناشي از ديابت را كاهش دهد. هدف مطالعه حاضر بررسي اثرات تجويز مزمن سولفيد هيدروژن بر افسردگي و اضطراب موش ­هاي آلزايمري مدل استرپتوزوتوسين بود. روش كار: حيوانات به گروه­­ هاي شاهد و هيدروسولفيد ­سديم و آلزايمري شامل (استرپتوزوتوسين و استرپتوزوتوسين به همراه سالين و استرپتوزوتوسين به همراه هيدروسولفيد سديم (5/6 ميلي گرم بر كيلوگرم داخل صفاقي، روزانه، به مدت 21 روز) تقسيم شدند. براي ايجاد آلزايمر استرپتوزوتوسين (3 ميلي گرم بركيلوگرم، 10 ميكروليتر در محل تزريق) به داخل بطن­هاي طرفي مغز تزريق شد. نتايج رفتاري آن با استفاده از تست ماز بعلاوه، تست شناي اجباري و تست ترجيح سوكروز ارزيابي شد. يافته­ ها: تزريق داخل بطني استرپتوزوسين، درصد زمان حضور و دفعات ورود به بازوي باز را كاهش داد، كه نشان دهنده اثرات شبه اضطرابي است. همچنين باعث افزايش مدت زمان بي‌حركتي و كاهش درصد ترجيح ساكارز شد، كه نشان دهنده اثرات شبه افسردگي است.تجويز هيدروسولفيد سديم در موش‌هاي تحت درمان با استرپتوزوسين، درصد زمان حضور و دفعات ورود به بازوي باز را افزايش داد، كه نشان دهنده اثرات ضد اضطرابي است. همـچنين مدت زمان بي‌حركتي را كاهش و درصد ترجيح ســـاكارز را افزايش داد، كه نشـــان دهنده اثرات ضد افسردگي است. نتيجه­ گيري: تجويز استرپتوزوسين مي‌تواند باعث ايجاد علائم افسردگي و اضطراب در موش‌ها شود. درمان با هيدروسولفيد سديم افسردگي و اضطراب موش­ هاي آلزايمري را كاهش مي ­دهد، نشان مي ­دهد كه هيدروسولفيدسديم مي ­تواند در درمان اختلالات عاطفي در بيماران آلزايمري مفيد باشد.
  • چكيده لاتين
    Background & objectives: Alzheimer’s disease (AD) patients suffer from anxiety and depression. Sodium hydrosulfide (NaHS) can remit the depressive-like and anxiety-like behaviors induced by diabetes mellitus. We aimed to investigate the effects of chronic administration of hydrogen sulfide on depressive and anxiety-like behaviors in the Streptozotocin (STZ) rat model of AD. Methods: Animals were divided into: Control, NaHS, and Alzheimer’s rats group include (STZ, STZ + Saline and STZ + NaHS groups) which were the Alzheimer’s rats and received Saline and NaHS (5.6 mg/kg per d) for 21 days. For induction of AD, STZ (3 mg/kg, 10 μl/injection site) was administered into the lateral ventricles. The behavioral consequences were assessed using plus maze, forced swim and sucrose preference tests. Results: Our results showed that intracerebroventricular (i.c.v.) injection of STZ decreased the percentage of open arm time and entries, indicating anxiety-like effects. It also increased the duration of immobility time and decreased the percentage of sucrose preference indicating depression-like effects. Sodium hydrosulfide administration in STZ-treated rats increased the percentage of open arm time and entries, indicating anxiolytic-like effects. It also decreased the duration of immobility time and increased the percentage of sucrose preference, indicating antidepressant-like effects. Conclusion: STZ administration can induce depression- and anxiety-like symptoms in rats, and Sodium hydrosulfide treatment, decreased the depression- and anxiety-like symptoms in STZ rat Model of AD, suggests that Sodium hydrosulfide can be useful in the treatment of affective disorders in AD patients.
  • سال انتشار
    1400
  • عنوان نشريه
    مجله دانشگاه علوم پزشكي اردبيل
  • فايل PDF
    8677199