اثربخشي هيپنوتراپي شناختي بر خودكارآمدي مقابله‌اي و مؤلفه‌هاي تنظيم شناختي هيجان زنان مبتلا به چاقي

مقدمه: چاقي در دهه ‌هاي اخير به سطح همه‌ گير در مقياس جهاني رسيده است. در مداخلات كاهش وزن، تأثير عوامل روانشناختي بر رفتارهاي خوردن بايد مورد توجه قرار گيرد.هدف: هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي هيپنوتراپي شناختي بر خودكارآمدي مقابله‌اي، راهبردهاي سازگارانه و ناسازگارانه تنظيم شناختي هيجان در زنان مبتلا به چاقي بود. روش: پژوهش نيمه آزمايشي با پيش‌آزمون پس‌آزمون با گروه كنترل و مرحله پيگيري بود، كه بر روي زنان چاق اهواز در سال ۱۳۹۹ انجام شد. ۴۰ نفر به روش در دسترس انتخاب شده و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جاي گرفتند. داده‌ها با مقياس استعداد هيپنوتيزم پذيري استنفورد (۱۹۶۲)، چك‌ليست تجارب زندگي، علائق و ارزش‌ها، پرسشنامه‌هاي خودكارآمدي مقابله‌ اي چسني و همكاران (۲۰۰۶) و تنظيم شناختي هيجان گارنفسكي و همكاران (۲۰۰۱) جمع‌آوري و با روش‌هاي تحليل كوواريانس چند متغيري و تحليل واريانس اندازه‌هاي مكرر توسط نسخه ۲۵ نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه هيپنوتراپي شناختي خودكارآمدي مقابله‌اي آزمودني‌ها را افزايش داده (F=۲۹/۷۳, P≤۰/۰۰۱) و اين تأثير تا دوره پيگيري نيز ادامه يافته است (F=۶/۴۳, P≤۰/۰۳)، در راهبردهاي سازگارانه تأثير معني‌دار نداشت؛ اما در راهبردهاي ناسازگارانه با وجود عدم معني‌داري در پس‌آزمون، در پيگيري تفاوت معني ‌داري ايجاد كرده است (F=۴/۴۷, P≤۰/۰۱). نتيجه‌گيري: هيپنوتراپي شناختي روشي مؤثر در افزايش خودكارآمدي مقابله‌اي و كاهش راهبردهاي ناسازگارانه تنظيم هيجان زنان مبتلا به چاقي است و مي‌تواند در بهبود مسائل روانشناختي اين افراد به كار گرفته شود.