الگوي پيكربندي راهبردهاي زنجيره تأمين و كسب و كار و ارتباط آن با عملكرد پايداري سازمان (مورد مطالعه: صنايع غذايي ايران)

زمينه و هدف: در اين پژوهش، با هدف بهبود عملكرد پايداري سازمان، تركيب‌هاي مختلف راهبردهاي زنجيره تأمين و كسب و كار شركت‌هاي حوزه صنايع غذايي ايران، با استفاده از نظريه پيكربندي و رويكرد استقرايي، مورد بررسي قرار مي‌گيرند. اين پژوهش، از نظر هدف، اكتشافي، بر اساس نتيجه، در حوزه پژوهش‌هاي بنيادي و از نظر ماهيت و روش نيز، توصيفي هم‌بستگي است.روش: نمونه‌گيري، به‌صورت تصادفي از ميان شركت‌هاي توليدكننده صنايع غذايي، انجام شد و پرسش‌نامه‌اي تنظيم و پس از بررسي انواع روايي ‌سازه، تشخيصي و همگرا و پايايي تركيبي، توزيع شد. در تحليل داده‌ها براي خوشه‌بندي، از يك فرآيند هوشمند فراابتكاري تكامل تفاضلي استفاده و براي شناسايي ويژگي‌هاي خوشه و ايجاد پيكره‌هاي مختص آن، از تحليل واريانس و آزمون‌هاي گروه‌بندي جوامع توكي، استفاده شده است.يافته‌ها: 3 گروه مختلف، با تركيب‌هاي راهبرد زنجيره تأمين و كسب و كار متفاوت، شناسايي شده‌اند. تركيب اول، راهبرد پاسخ‌گويي زنجيره تأمين و راهبرد پيشرو كسب ‌و كار‌، تركيب دوم، راهبرد ناب زنجيره تأمين و راهبرد تحليل‌گر كسب‌ و كار‌ و تركيب سوم، شامل راهبرد تاب‌آور زنجيره تأمين و راهبرد واكنشي كسب ‌و كار است.نتايج: تركيب اول، منجر به عملكرد پايداري مناسب‌تري نسبت به ساير تركيب‌ها در شركت‌هاي حوزه صنايع غذايي ايران، شده است.