نقش قاعده فقهي «المؤمنون عند شروطهم» در تربيت فردي و اجتماعي

حديث نبوي «المؤمنون عند شروطهم»، از قواعد فقهي _ حقوقي برخاسته از قرآن كريم و تأكيدهاي فراوان الهي بر تعهدپذيري و وفاي به عهد است كه علاوه بر جايگاهش در فقه و حقوق، پيامدهاي بسياري در تربيت فردي و اجتماعي دارد و نمود و الگوهاي بارزي را مي‌توان براي آن شمرد.اين نوشتار بر پايه روش توصيفي _ تحليلي، نخست از چيستي مفهومي اين قاعده و مستندات آن مي‌نويسد و رابطه علوم فقه و تربيت را تبيين مي‌كند؛ سپس مسئوليت‌پذيري، عمل‌گرايي، وفاداري و صداقت، اعتمادسازي و آرامش فردي و اجتماعي را از مهم‌ترين آثار و پيامدهاي اخلاقي و تربيتي اين قاعده شمرده، نوشتار را با معرفي سنت تربيتي رهبران الهي و سبك پرورشي والدين، به‌عنوان يك نمود خاص و يك نمود عام، به پايان مي‌برد كه بارزترين نمودهاي عيني و الگوهاي تربيتي اين قاعده شناخته مي‌شوند و در امر تربيت اخلاقي و هدايت و جهت‌دهي فردي و اجتماعي انسان‌ها از كودكي تا بزرگسالي، نقش بسياري دارند.