اثربخشي برنامه تلقيح استرس بر تبعيت از درمان بر اساس شاخص هموگلوبين گليكوزيله A1C در مبتلايان به ديابت نوع دو

Effectiveness of Stress Inoculation Training on Adherence to Treatment Based on Glycosylated Hemoglobin Index

مقدمه و هدف: عوارض و مشكلات ديابت با تبعيت از درمان قابل كنترل است. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسي اثر بخشي درمان تلقيح استرس بر تبعيت از درمان بيماران ديابت نوع 2 با شاخص بوده است. HbA1C مواد و روش ها: روش پژوهش، نيمهآزمايشي با طرح پيشآزمون و پسآزمون و گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل بيماران ديابت نوع 2 داراي پرونده بيمارستان امام خميني 1398 بود. 50 بيمار ديابتي نوع 2 به صورت نمونهگيري دردسترس - شهرستان محلات در سال 99 انتخاب و در دو گروه آزمايش و كنترل همتاسازي شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تبعيت از براي هردو گروه بود. طي 10 جلسه 90 دقيقهاي براي گروه A1C درمان و آزمايش همگلوبين آزمايش فنون آموزش تلقيح استرس اجرا گرديد. پس از اجراي درمان روي هر دو گروه، مجدداً انجام گرديد و دادههاي گردآوري شده با A1C پرسشنامه و آزمايش خون براي بررسي هموگلبين استفاده از تحليل كواريانس يكراهه مورد تجزيه وتحليل قرار گرفتند. (p=0/ يافته ها: نتايج حاصل از پژوهش، نشان داد كه ميانگين نمرات تبعيت از درمان دارويي ( 0001 در گروه مداخله نسبت به گروه كنترل افزايش يافته بود كه (p=0/ و تبعيت از رژيم غذايي( 0001 در A1C اين افزايش از نظر آماري معني دار بود. نتايج بيانگر كاهش معنيدار ميانگين هموگلوبين اما كاهش ميانگين نمرات تبعيت درماني در .( p=0/ گروه مداخله نسبت به گروه كنترل بود( 0001 .( p=0/ فعاليت فيزيكي معنادار نبود( 062 به A1C نتيجه گيري: يافتههاي مطالعه حاضر مي تواند به عنوان روشي جهت كنترل هموگلوبين كار رود.