اندازه‌گيري ضمني دينداري، جنسيت و ترجيحات بين‌زماني فردي، يك مطالعه آزمايشگاهي

هدف از انجام اين پژوهش بررسي تأثير دينداري اسلامي بر ترجيحات بين‌زماني فردي با استفاده از روش اقتصاد آزمايشگاهي است. اين روش عمده‌ترين و معتبرترين روش براي تخمين ترجيحات بين‌زماني فردي مي‌باشد. به‌منظور سنجش دينداري براي اولين‌بار در ايران از روش اندازه‌گيري ضمني استفاده شد كه در آن امكان تظاهر، و انحراف پاسخ‌ها وجود ندارد. برازش تابع هذلولي بر روي داده‌هاي مربوط به ترجيحات بين‌زماني نشان داد كه اين نوع تنزيل داراي برازش خوبي است و با پژوهش‌هاي گذشته نيز سازگار است. به‌منظور كنترل متغير شخصيت از پرسشنامه معتبر هگزاكو استفاده شد. همچنين جنسيت افراد مورد آزمايش، مورد كنترل قرار گرفت. افراد مورد آزمايش 110 نفر از دانشجويان دانشگاه علامه طباطبايي (ع)، شهيد بهشتي (ع) و پيام نور بودند. به‌منظور سنجش تأثير دينداري بر ترجيحات بين‌زماني از روش رگرسيون حداقل مربعات معمولي استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد دينداري تأثير منفي و معنادار بر نرخ تنزيل دارد. آزمون تحليل كوواريانس تك‌متغيره نشان داد نرخ تنزيل زنان و مردان متفاوت است. همچنين جنسيت افراد مورد آزمايش نيز در نرخ تنزيل تأثير معنادار دارد به‌طوري كه زنان رفتار صبورانه‌تري نسبت به مردان از خود نشان دادند.