شناسايي عوامل مؤثر بر ارتقاي اثربخشي رهبري مديران پرديس‌هاي دانشگاه فرهنگيان (مطالعه‌ كيفي)

هدف پژوهش حاضر شناسايي عوامل مؤثر بر ارتقاي اثربخشي رهبري مديران پرديس هاي دانشگاه فرهنگيان بود. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي، نوع داده ها كيفي از نوع اكتشافي و شيوه‌ پژوهش تحليل محتوا بود. داده ها از طريق مصاحبه‌ نيمه ساختمند و مطالعه‌ ادبيات و پيشينه، گردآوري و اعتبار آن از روش تأييدپذيري صورت پذيرفت. مشاركت كنندگان بر اساس قاعده و اصل اشباع نظري 23 نفر با روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. تحليل محتوا طي سه مرحله كدگذاري باز، محوري و انتخابي به كمك نرم‌افزار تحليل داده هاي كيفي MAXQDA، استخراج و تحليل انجام شد. طبق يافته ها، مقوله ها و عوامل اصلي و فرعي مؤثر بر ارتقاي اثربخشي رهبري مديران پرديس هاي دانشگاه فرهنگيان از نگاه مشاركت‌كنندگان در مصاحبه ها و ساير منابع مطالعاتي تشخيص و طبقه بندي شد كه شامل:              1. عوامل درون سازماني پرديس دانشگاهي (5 مقوله، ويژگي هاي سازماني پرديس، قابليت هاي مدير پرديس، قابليت هاي كاركنان، استادان و دانشجويان)؛ 2. عوامل برون‌سازماني درسطح محلي (2 مقوله، عوامل فرهنگي و سياسي محيط محلي، عوامل اقتصادي – اجتماعي جامعه‌ محلي)، 3. عوامل برون‌سازماني سطح ملي (4 مقوله، سياست ها و فلسفه‌ كلي نظام در قبال دانشگاه فرهنگيان، قوانين و مقررات آموزش عالي، قوانين وزارت آموزش و پرورش، حوزه‌ ستادي دانشگاه فرهنگيان)؛ 4. عامل برون‌سازماني در سطح بين‌المللي (1 مقوله، مأموريت هاي بين المللي دانشگاه)، 5. عوامل زمينه اي (تسهيل گر) (3 مقوله، تمهيد و تأمين زيرساخت ها، وضعيت جغرافياي محل استقرار، استقلال پرديس دانشگاهي) است.