ارائه مدلي براي مديريت بازنشستگي ورزشي

هدف از اين پژوهش ارائه مدل مديريت بازنشستگي ورزشي بود. اين پژوهش داراي ماهيتي اكتشافي و كاربردي، پاردايم مشاركت‌سازي و برساخت‌گرا و رويكردي استقرايي است كه به صورت كيفي و با بهره‌گيري از روش تحليل مضمون انجام گرفته است. مشاركت‌كنندگان از ورزشكاران بازنشسته و متخصصان ورزشي تشكيل شده بود. مشاركت‌كنندگان بر اساس تركيبي از روش‌هاي نمونه‌گيري گلوله‌برفي، هدفمند و ملاك‌محور انتخاب شدند. گردآوري داده‌ها با استفاده از مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختار يافته تا رسيدن به اشباع نظري انجام گرفت. در مجموع 15 مصاحبه انجام شد و داده‌ها با روش تحليل مضمون تحليل شدند. در مجموع تعداد 78 مقوله فرعي به دست آمد كه در 7 مقوله اصلي طبقه‌بندي شدند. مقوله‌هاي اصلي نيز دو مضمون مديريت پيش از بازنشستگي و مديريت پس از بازنشستگي را شكل دادند. مقوله‌هاي «برنامه‌ريزي شغلي»، «برنامه‌ريزي اقتصادي»، «پيشگيري و درمان آسيب‌هاي ورزشي» و «آماده‌سازي ورزشكاران»، مضمون مديريت پيش از بازنشستگي و مقوله‌هاي «برنامه‌هاي حمايتي»، «برنامه‌هاي مداخله‌اي» و «آموزش و مشاوره» مضمون مديريت پس از بازنشستگي را تشكيل دادند. در نهايت با تعيين و تشكيل شبكه ارتباط مضامين و مقوله‌ها و با در نظر گرفتن اركاني كه در مديريت بازنشستگي ورزشي نقش دارند، مدلي براي مديريت بازنشستگي ورزشي ارائه گرديد. براي مديريت موفق بازنشستگي ورزشي نياز است پيش و پس از بازنشستگي، تعامل و همكاري مناسبي ميان ورزشكاران و سازمان‌هاي ورزشي وجود داشته باشد. مدل پژوهش حاضر مي‌تواند بينشي را در آنها ايجاد كند كه با تعامل يكديگر و با به كارگيري تكنيك‌ها و استراتژي‌هاي مؤثر، از وقوع بحران بازنشستگي پيشگيري نموده يا بحران ايجاد شده را برطرف نمايند.