تأثير مديريت استعداد بر عملكرد نوآورانه با نقش ميانجي مهارت تاب‌آوري (مورد مطالعه: اداره كل ورزش و جوانان استان فارس)

هدف: هدف از پژوهش حاضر، تأثير مديريت استعداد بر عملكرد نوآورانه با نقش ميانجي مهارت تاب‌آوري در اداره كل ورزش و جوانان استان فارس بود. روش‌شناسي: اين پژوهش به لحاظ هدف، كاربردي و از نظر روش، توصيفي همبستگي بود و به شكل پيمايشي انجام شد. جامعه آماري اين پژوهش، تعداد 150 نفر از كاركنان اداره كل ورزش و جوانان استان فارس بود كه به علت كم بودن تعداد جامعه آماري، نمونه برابر با جامعه در نظر گرفته شد. ابزار اندازه‌گيري اين تحقيق شامل پرسشنامه مديريت استعداد احمدي و همكاران (2012)، مهارت تاب‌آوري كانر و ديويدسون (2003) و عملكرد نوآورانه اسكندرزاده (2015) بود. براي روايي پرسشنامه‌ها از نظرات 10 نفر از اساتيد مديريت ورزشي استفاده شد و براي محاسبه پايايي از روش آلفاي كرونباخ استفاده شد. براي تحليل داده‌ها از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري و نرم‌افزار اسمارت پي. ال. اس در دو بخش مدل اندازه‌گيري و بخش ساختاري استفاده شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه مديريت استعداد اثر مثبت و معنا‌داري بر مهارت تاب‌آوري در اداره كل ورزش و جوانان استان فارس دارد. همچنين اثر مهارت تاب‌آوري بر عملكرد نوآورانه و اثر مديريت استعداد بر عملكرد نوآورانه، مثبت و معنا‌دار بود. در نهايت، اثر مديريت استعداد بر عملكرد نوآورانه با نقش ميانجي مهارت تاب‌آوري در اداره كل ورزش و جوانان استان فارس، مثبت و معنا‌دار بود.نتيجه‌گيري: تقويت مديريت استعداد توسط مديران اداره كل ورزش و جوانان استان فارس، منجر به افزايش نوآوري كاركنان مي‌شود و اگر زمينه شكوفايي نوآوري فراهم شود، فرآيند عملكرد سازماني نيز بهبود خواهد يافت.