بررسي ارتباط بين پلي‌مورفيسم تك‌نوكلئوتيديAsp358Ala(rs2228145) گيرنده اينترلوكين-6،با شدت علائم باليني در بيماران مبتلا به كوويد-19

مقدمه و هدف: افزايش و نقش اينترلوكين6 در پاتوژنز كوويد19در مطالعات مختلف گزارش شده‌است. واريانت‌هاي ژنتيكي اينترلوكين6 و گيرنده آن در شروع و پيشرفت عفونت‌هاي شديد مانند كوويد19، بيماري‌هاي خودايمني و التهابي نقش دارند. هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط بين پلي‌مورفيسم تك‌نوكلئوتيدي (rs2228145) گيرنده اينترلوكين6، با شدت علائم باليني در بيماران مبتلا به كوويد19 مي‌باشد.مواد و روش ها: در مطالعه حاضر 180 بيمار مبتلا به كوويد19 به‌صورت داوطلبانه وارد و  بر اساس شدت بيماري در 4 گروه خفيف (90 نفر، سن 8/15±40/46) ، متوسط (45 نفر، سن 4/16±50/59)، شديد (25 نفر، سن 24±70/59) و بحراني (20 نفر، سن 8/15+30/60) قرار گرفتند. نمونه خون محيطي از بيماران تهيه و پس از استخراج DNA، به وسيله روش PCR RFLP (آنزيم محدودالاثرHindIII) و الكتروفورز روي ژل آگارز 2%، تعيين ژنوتيپ شدند. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون آماري ChiSquare يا ANOVA انجام شد. مقاديرPvalue كمتر از 05/0 معني‌دار در نظر گرفته‌شد.نتايج: ميانگين سن بيماران در گروه سرپايي 8/15±40/46 ولي در گروه بيماران بستري در ICU و اينتوبه‌شده، 8/15+30/60 بود (Pvalue 0.001)؛ همچنين فراواني بيماران ديابتي در گروه سرپايي حدود 21% ولي در گروه بستري در ICU و اينتوبه شده 45% بود (Pvalue 0.05). از نظر فراواني واريانت‌ها در گروه‌ها، تفاوت معني‌داري در ژنوتيپ CC بين گروه‌هاي سرپايي و بستري (Pvalue 0.01) و همچنين بستري در ICU و اينتوبه‌شده (Pvalue 0.05)  مشاهده‌ شد.نتيجه‌گيري: فراواني واريانت‌ها در پلي‌مورفيسم rs2228145 گيرنده اينترلوكين6 در گروه‌هاي مختلف بيماران كوويد19 با شدت علائم باليني مختلف، با يكديگر تفاوت دارد و ژنوتيپ CC مي‌تواند پيش‌بيني‌كننده پيش‌آگهي اين بيماران در عدم ورود به ICU و اينتوبه‌شدن گردد.