تاثير ارزش دانش مديران عالي بر شيوه‌هاي اشتراك دانش، نوآوري باز و عملكرد سازمان

The Impact of Top Managers’ Knowledge Value on Knowledge Sharing Practices on Open Innovation and Organizational Performance

نوآوري به‌عنوان يك عامل حياتي براي سازمان‌ها در راستاي ارزش‌آفريني و حفظ مزيت رقابتي در محيط بسيار پيچيده و پوياي كنوني قلمداد مي‌شود. ابداعات نوآوري وابستگي بسياري به دانش، تخصص و تعهدات كارمندان و ارزش دانش مديريت عالي به‌عنوان پيش‌نيازهاي اساسي در فرايند خلق ارزش دارد. دانش به‌عنوان يك منبع كليدي مزيت رقابتي و خلق ارزش براي بهبود عملكرد، به‌عنوان عنصري ضروري بـراي توسعه پايدار شناخته شده است؛ لذا هدف از انجام اين تحقيق بررسي تأثير ارزش دانش مديريت عالي و شيوه‌هاي اشتراك دانش بر نوآوري باز و عملكرد سازماني بوده است. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت توصيفي- پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش حاضر مديران 153 شركت فناوري و دانش‌بنيان واقع در مركز رشد دانشگاه فردوسي مشهد هستند كه از اين جامعه آماري 110 نمونه از طريق فرمول كوكران مشخص شده و به روش نمونه‌گيري در دسترس در نظر گرفته شده است. ابزار جمع‌آوري داده‌ها پرسشنامه برگرفته از پژوهش سينگ و همكاران (2019) بوده است. جهت سنجش روايي پرسشنامه از روايي صوري با استفاده از نظر خبرگان و نيز روايي همگرا، واگرا و بارهاي عاملي استفاده شد. جهت سنجش پايايي از آلفاي كرونباخ و پايايي مركب استفاده شد. مقدار آلفاي كرونباخ كل 916/0 برآورد گرديد كه در محدوده قابل‌پذيرش قرار دارد. تحليل داده‌ها با روش مدل‌يابي معادلات ساختاري و با نرم‌افزار اسمارت پي ال اس 3 انجام شده است. نتايج نشان داد ارزش دانش مديريت عالي بر شيوه‌هاي اشتراك دانش با ضريب مسير 623/0 و آماره تي 04/10 تأثير مثبت و معناداري داشته است. شيوه‌هاي اشتراك دانش بر نوآوري باز ورودي و خروجي به ترتيب با ضرايب مسير 461/0، 538/0 و آماره تي 806/4، 27/7 تأثير مثبت و معناداري داشته است. نوآوري باز ورودي بر عملكرد سازمان با ضريب مسير 381/0 و آماره تي 706/3 تأثير مثبت و معناداري داشته اما نوآوري باز خروجي بر عملكرد سازمان با ضريب مسير 186/0 و آماره تي 342/1 تأثير معناداري نداشته است. ارزش دانش مديريت عالي با نقش ميانجي شيوه هاي اشتراك دانش با ضرايب مسير 287/0، 335/0 و آماره تي 003/4، 029/5 تأثير معناداري بر نوآوري باز ورودي و خروجي داشته است. شيوه‌هاي اشتراك دانش با نقش ميانجي نوآوري باز ورودي بر عملكرد سازمان با ضريب مسير 176/0 و آماره تي 707/2 تأثير معناداري داشته است، اما شيوه‌هاي اشتراك دانش با نقش ميانجي نوآوري باز خروجي بر عملكرد سازمان با ضريب مسير 1/0 و آماره تي 227/1 تأثيري معناداري نداشته است؛ بنابراين نتيجه‌گيري مي‌شود ارزش دانش مديران عالي بر شيوه‌هاي اشتراك دانش و نوآوري باز و عملكرد سازمان در شركت‌هاي دانش‌بنيان تأثير دارد.