سياست هاي محيط زيستي و تضاد اجتماعي در ايران، مطالعه ي موردي حيات وحش و گونه هاي جانوري

فاقد عنوان لاتين

سياست هاي محيط زيستي و تضاد اجتماعي در ايران مطالعه موردي حيات وحش و گونه هاي جانوري مهدي رفعتي پناه مهرآبادي [1] چكيده محافظت از محيط زيست در غرب، تحت تأثير عوامل مختلفي چون سير تاريخي جوامع غربي، شكل گيري جامعه مدني و بسط انديشه هاي سياسي و اجتماعي مختلف قرار داشت. جنبش محيط زيستي به عنوان يك جنبش اجتماعي در كنار جنبش هاي زنان، سياهان و دانشجويان، نه تنها مسئله محافظت از محيط زيست را به مسئله اي اجتماعي تبديل كرد، بلكه عاملي براي همبستگي گروه هاي اجتماعي مختلف چون زنان، سياهان و رنگين پوستان شد. در ايران، به دليل ماهيت دولت پهلوي به عنوان دولتي مطلقه و شبه مدرن، سياست هاي محيط زيستي را نه جنبش هاي اجتماعي و لايه هاي زيرين جامعه، بلكه دولت و سازمان هاي گوناگون طراحي كردند و بدون در نظر گرفتن ظرفيت هاي اجتماعي و اقتصادي جامعه به اجرا درآوردند. اين پژوهش با توجه به ساختار دولت پهلوي، چگونگي شكل گيري نهاد محافظت از گونه هاي جانوري و حيات وحش را بررسي كرد و نشان داد كه چگونه دولت پهلوي با بي توجهي به پيوندهاي تاريخي مردم به ويژه عشاير و روستائيان با محيط زيست و مشاركت ندادن مردم در طراحي و ايجاد مناطق محافظت شده و حفظ گونه هاي جانوري، تضاد ميان مردم و حيات وحش را موجب شد؛ به گونه اي كه ضمن افزايش آمار تخلف از قانون شكار و صيد، با پيروزي انقلاب سال 1357، مردم حصارهاي محافظتي را شكستند و تعرض به مناطق محافظت شده را آغاز كردند. واژه هاي كليدي : محيط زيست، دولت پهلوي، حيات وحش، مناطق محافظت شده، مشاركت عمومي [1] . استاديار پژوهشكده تحقيق و توسعه علوم انساني (سمت) mahdirafati62@gmail.com

فاقد چكيده لاتين