تحليل مباني انقلابي و نقد مدرنيته در انديشه غرب ستيزان فلسفي ايران

An Analysis of Revolutionary Foundations and Critique of Modernity in the Westoxicaters` Philosophical Thought of Iran

يكي از مهمترين گفتمان‌هاي غرب‌ستيزي در ايران، گفتمان جريان حاميان هايدگر است. پژوهش حاضر با روش تحليل محتوايي، محورهاي اصلي آراي متفكران اين گفتمان را مورد بررسي قرار مي‌دهد. نظريه‌پردازان اين گفتمان ابتدا به نفي مباني معرفت شناسي غربي و ارائه تفسيري مناسب با زمينه‌هاي ديني جامعه ايران پرداخته و رهايي از بحران‌هاي موجود در غرب را در دوري جستن از ايدئولوژي‌هاي غربي و برقراري يك انقلاب ديني مي‌دانند. اما در مرحله ايجابي در ارائه يك الگوي عملي و بديل توفيق چنداني به دست نياوردند.

One of the most important anti-Western discourses in Iran is the discourse of Heidegger's supporters. The present study examines the main axes of the thinkers of this discourse by the method of content analysis. The theorists of this discourse first reject the foundations of Western epistemology and offer an appropriate interpretation to the religious contexts of Iranian society and consider the liberation from the crises in the West in avoiding Western ideologies and establishing a religious revolution. But in the positive stage, they did not succeed much in presenting a practical and alternative model.