ارزيابي ميزان شكاف ديجيتالي بين دانش‌آموزان و معلمان دورۀ متوسطۀ اول شهر تبريز در شرايط ويروس كوويد-19

پژوهش حاضر با هدف تعيين ميزان شكاف ديجيتالي بين دانش‌آموزان و معلمان دورۀ متوسطۀ اول شهر تبريز در شرايط ويروس كوويد19 انجام شد. روش پژوهش حاضر، توصيفي از نوع علي مقايسه‌اي است. جامعۀ آماري پژوهش شامل همۀ دانش‌آموزان و معلمان مدارس دخترانۀ دورۀ متوسطۀ اول (پايۀ نهم) شهر تبريز در نيمسال اول سال تحصيلي 1400-1399 بود كه از بين آنها 352 دانش‌آموز و 102 معلم از طريق فرمول كوكران و به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي انتخاب و داده‌هاي لازم از مناطق پنج‌گانۀ آموزشي شهر تبريز از طريق اجراي پرسشنامه‌هاي الكترونيكي گردآوري شد. براي گردآوري داده‌ها در ارتباط با متغير «ميزان دسترسي به فاوا» از پرسشنامۀ حسيني و همكاران (2013) و براي متغيرهاي «ميزان استفاده از فاوا»، «نگرش به فاوا» و «مهارت در استفاده از فاوا» از پرسشنامۀ گريگ (2016) استفاده گرديد. روايي محتوايي پرسشنامه‌ها را متخصصان تأييد كردند و پايايي پرسشنامۀ اول با استفاده از آلفاي كرونباخ براي معلمان 0.796 و براي دانش‌آموزان 0.773 و براي پرسشنامۀ دوم مقدار 0.86 محاسبه شد. داده‌هاي گردآوري‌شده با استفاده از آزمون T به‌طور مستقل تجزيه‌وتحليل شدند. نتايج نشان داد كه بين دانش‌آموزان و معلمان مدارس دخترانۀ متوسطۀ اول شهر تبريز در همۀ ابعاد شكاف ديجيتالي به غير از مهارت استفاده از فاوا نابرابري هست و معلمان در اين ابعاد در بسياري از مناطق آموزشي وضعيت بهتري دارند.