مقايسه روش‌هاي كولوكيشن كمترين‌مربعات و انتگرال پواسن در انتقال فروسوي داده‌‌هاي گراني هوابرد

اين مطالعه به مقايسه كارايي دو روش كولوكيشن كمترين‌مربعات و انتگرال پواسن در انتقال فروسوي داده‌‌هاي گراني هوابرد با استفاده از داده‌‌هاي زميني در منطقه كلرادو امريكا اختصاص دارد. روش كولوكيشن نياز به داده‌‌هاي با خواص آماري مستقل از مكان و جهت دارد. لذا اثر طول موج‌هاي بلند با استفاده از مدل ژئوپتانسيل و اثر طول موج‌‌هاي كوتاه توپوگرافي از روي داده‌‌ها برداشته شد. حذف اثر طول موج‌هاي كوتاه مدل از مدل پتانسيل پوستهdV_ELL_Earth2014_5480  از درجه/مرتبه 5480/5480 انجام شد. نتايج عددي با داده‌‌هاي شبيه‌سازي شده در ارتفاع پرواز و سطح زمين نشان از برتري روش پواسن نسبت به كولوكيشن در انتقال فروسوي داده‌‌هاي هوايي دارد. اختلاف بين نتايج عددي روش‌هاي كولوكيشن و انتگرال پواسن برابر 2 ميلي‌‌گال است. اين مقدار در سطح نويز داده‌‌ها است. همچنين انحراف‌معيار اختلاف بين نتايج هردو روش با داده‌‌هاي زميني حدود 8 ميلي‌‌گال است. همچنين هر دو روش وجود يك باياس به اندازه 2 ميلي‌‌گال در داده‌‌هاي هوابرد را نشان مي‌‌دهند. با توجه به وجود همين مقدار باياس در داده‌‌هاي زميني نمي‌‌توان اين مقدار باياس را براي داده‌‌هاي هوابرد كلرادو نسبت داد.