اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر تحمل پريشاني و انسجام رواني زنان نابارور

مقدمه و هدف: ناباروري به‌عنوان حادثه‌اي استرس‌زا با مشكلات روان‌شناختي متعددي همراه است كه نيازمند انجام مداخلات روان‌شناختي است. ازاين‌رو پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر تحمل پريشاني و انسجام رواني زنان نابارور شهر مشهد انجام شد.روش كار: روش پژوهش نيمه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پيگيري بود. جامعه آماري شامل تمام زنان نابارور مراجعه‌كننده به كلينيك نازايي منتصريه در مشهد در زمستان 1397 بود كه 30 نفر به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه گمارده شدند. درمان پذيرش و تعهد Hayes و همكاران طي 8 جلسه درماني 60 دقيقه‌اي و در 8 هفته به گروه آزمايش ارائه شد، اما گروه گواه هيچ آموزشي را دريافت نكرد. از مقياس انسجام رواني Antonovsky و تحمل پريشاني Simmons و Gaher قبل و بعد از مداخله به‌منظور جمع‌آوري اطلاعات استفاده شد. براي تحليل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و آزمون تحليل واريانس اندازه‌گيري مكرر بين‌گروهي در سطح معني‌داري 0/05=α استفاده شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر بهبود تحمل پريشاني و انسجام رواني زنان نابارور مؤثر بود (0/05 p) و نتايج در دوره پيگيري تداوم داشت (0/05 p).نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج، مي‌توان از درمان پذيرش و تعهد براي كاهش مشكلات روان‌شناختي و ارتقاي انسجام رواني و تحمل پريشاني زنان نابارور استفاده كرد.