كاربرد الگوي باور سلامت بسط يافته در پيشگويي رفتارهاي پيشگيري كننده از كوويد-19 در بزرگسالان مطالعه اي مبتني بر وب

مقدمه و هدف: سازمان بهداشت جهاني ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ ﻋﺎﻣﻞ در ﻗﻄﻊ زﻧﺠﻴﺮه اﻧﺘﻘﺎل كوويد19را تبعيت مردم از رﻓﺘﺎرﻫﺎي ﭘﻴﺸﮕﻴﺮانه مي‌داند و اين رفتارها تحت تأثير عوامل متعددي قرار دارند. مطالعه حاضر با هدف تعيين نقش سازه‌هاي الگوي باور سلامت و حمايت اجتماعي درك‌شده در تبعيت از رفتارهـاي پيشگيري‌كننده از كوويد19 در بزرگ‌سالان انجام شد. روش كار: اين مطالعه‌ توصيفي-تحليلي از نوع مقطعي روي 900 بزرگ‌سال انجام شد. نمونه‌ها به روش آسان از جامعه آماري كاربران وب‌سايت سلاموز انتخاب شدند. اطلاعات با استفاده از پرسش‌نامه‌اي در 4 بخش (مشخصات جمعيت‌شناختي، سازه‌هاي الگوي باور سلامت، حمايت اجتماعي درك‌شده و رفتارهاي پيشگيري‌كننده از بيماري كوويد19) جمع‌آوري و با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 24 و محاسـبه فراواني، ميانگين، انحراف معيار، ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي چندگانه تجزيه‌وتحليل شدند.يافته‌ها: از بين متغيرهاي بررسي‌شده سن (0/001 P، 0/04=B)، جنس (0/001 P، 1/33=B)، سابقه ابتلا به كوويد19 (0/001=P، 0/75=B)، موانع درك‌شده (0/001 P، 0/24=B)، حساسيت درك‌شده (0/007=P، 0/10=B)، خودكارآمدي درك‌شده (0/001 P، 0/16=B)، حمايت اجتماعي خانواده (0/001 P، 0/13=B) و حمايت اجتماعي دوستان (0/021=P، 0/06=B) پيشگويي‌كننده‌هاي رفتارهاي پيشگيري‌كننده از بيماري كوويد19 بودند. از بين سازه‌هاي مذكور، موانع درك‌شده قوي‌ترين پيشگويي‌كننده رفتارهاي پيشگيرانه بود و اين عوامل در مجموع 29 درصد از تغييرات رفتار را پيشگويي كردند. نتيجه‌گيري: با توجه به پيشگويي‌كننده‌هاي رفتارهاي پيشگيري‌كننده از كوويد19 پيشنهاد مي‌شود سياست‌گذاران، مسئولان و برنامه‌ريزان در فرايند مداخلات ارتقاي رفتارهاي پيشگيرانه از ابتلا به كوويد19، از استراتژي‌هاي افزايش حساسيت ذهني افراد در خصوص احتمال ابتلاي آن‌ها به بيماري، آگاه‌سازي خانواده‌ها براي بهبود نقش حمايتي و ارتقاي خودكارآمدي براي كاهش موانع انجام رفتار استفاده كنند.