ارائه مدل نقش سرمايه اجتماعي در بهبود ساختار سازماني اثربخش (مورد مطالعه: شركت‌هاي برق منطقه‌اي ايران)

هدف تحقيق حاضر بررسي نقش سرمايه اجتماعي در بهبود ساختار سازماني اثربخش است. اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي، از لحاظ نحوه گردآوري اطلاعات توصيفي – همبستگي و از نوع تحقيقات كمّي است. جامعه آماري تحقيق شامل خبرگان (براي شناسايي عوامل سازنده متغيرها) و تمامي كاركنان شركت‌هاي برق منطقه‌اي ايران (جهت پاسخگويي به پرسشنامه كمي) است. تعداد خبرگان 54 نفر و تعداد كاركنان 6584 نفر برآورد گرديد. براي شناسايي عوامل اقدام به انجام مصاحبه ساختاريافته از طريق پرسشنامه باز شد كه 36 پرسشنامه از ميان پرسشنامه‌هاي ارسالي، بازگردانده شد و نتايج آنها با استفاده از تكنيك تحليل محتوا تجزيه و تحليل و عوامل سازنده ساختار سازماني اثربخش و سرمايه اجتماعي تعيين و بر اساس آن پرسشنامه كمي طراحي شد. 363 نفر از كاركنان به روش تصادفي طبقه‌اي براي پاسخگويي به پرسشنامه مذكور، انتخاب شدند. پايايي و روايي پرسشنامه با استفاده از آزمون‌هاي مربوط تأييد شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي نرمال بودن و مدل معادلات ساختاري و نرم‌افزارهاي اس‌پي‌اس‌اس و اسمارت پي‌ال‌اس استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد كه سرمايه اجتماعي و شش بعد آن يعني بعد فرهنگي، ارتباطي، سياسي، اقتصادي، شناختي و ساختاري بر ساختار سازماني اثربخش تأثير مثبت و معناداري دارند.