بررسي اثر نانو ذرات سيليكا بر عملكرد خيار (Cucumis sativus L.) در منطقه اهواز

اين پژوهش به منطور بررسي اثر نانو ذرات سيليكا بر عملكرد و بهره‌وري آب گياه خيار و تعيين مناسبترين روش كاربرد نانو ذرات سيليكا (تغذيه برگ و ريشه) انجام گرديد.آزمايشي در قالب طرح فاكتوريل بر پايه طرح بلوك كاملاً تصادفي با 4 تكرار در دو فصل كشت طي سال‌هاي 1397 و 1398 در گلخانه دانشگاه شهيد چمران اهواز ايران انجام شد. تيمارها شامل نانوذرات سيليكا با غلظت‌هاي 0، 25، 50، 75 و 100ppm و دو روش كاربرد محلول پاشي بر برگ و تغذيه ريشه‌اي انجام گرفت.نتايج نشان داد كه بيشترين و كمترين مقدار وزن ميوه در كشت اول و دوم به ترتيب در تيمار 50 ميليگرم در ليتر نانوذرات به روش محلولپاشي برگي (كشت اول: وزن 0484 گرم و كشت دوم:وزن 8039 گرم) و 0 ميلي‌گرم در ليتر نانوذرات به روش محلولدهي ريشه‌اي (كشت اول: وزن 7700 گرم و كشت دوم: وزن 6280 گرم) رخ داده است. همچنين بيشترين مقداربهره‌وري مصرف آب مربوط به تيمار نانوذرات با غلظت 50 ppm تحت محلول پاشي روي برگ (كشت اول: 71/32و كشت دوم: 64/83) بود.اين مطالعه نشان داده است كه استفاده از نانوذرات سيليكا مي‌تواند روي رشد گياه و عملكرد خيار تأثير مثبت بگذارد و به ترتيب سبب افزايش 32/11و 21/2درصدي محصول در كشت اول و دوم نسبت به تيمار شاهد شد. كاربرد نانوذرات سبب افزايش بهره وري مصرف آب و افزايش عملكرد گياه خيار شده و استفاده از نانوذرات سيليكا با غلظت 50 ppm به صورت محلول‌پاشي بر روي برگ مي‌تواند گزينه مناسبي جهت افزايش عملكرد در خيار شود.