بررسي تاثير مديريت آبياري بر صفات مورفولوژيك، عملكرد و اجزاي عملكرد ژنوتيپ‌هاي مختلف گياه كينوا (.Chenopodium quinoa Willd)

با توجه به تغييرات اقليمي و كاهش منابع آبي و شور شدن خاك‌ها و نياز به معرفي گياهان سازگار با شرايط محيطي نامساعد، پژوهشي به ‏صورت آزمايش فاكتوريل در قالب بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در اسفند ماه 1398 در ايستگاه تحقيقات و آموزش كشاورزي گرمسار انجام شد. در اين آزمايش فاكتور اول دور آبياري در سه سطح (8 روز، 12 روز و 16 روز) و فاكتور دوم ژنوتيپ (Titicaca، Q26 و Q29) بود. نتايج نشان داد اثر اصلي هر دو فاكتور بر تمامي صفات مورد مطالعه در سطح احتمال 1% معني‌دار مي‌باشد. مقايسه ميانگين اثرات متقابل دو فاكتور تنها براي صفات طول خوشه اصلي، وزن خوشه و عملكرد دانه در هكتار معني‌دار شد. بيشترين ميزان عملكرد در هكتار مربوط به تيمار Titicaca با دور آبياري 8 روز (2247.7 كيلوگرم در هكتار) و پس از آن به ترتيب تيمارهاي Titicaca با دور آبياري 12 روز و Q26 با دور آبياري 8 روز بودند. به ترتيب عملكرد ژنوتيپ Titicaca ، Q26 و Q29 در دور آبياري 16 روز نسبت به دور آبياري 8 روز حدود 35.7% ، 35.2% و 41% كاهش داشته است. نتايج حاكي از آن است كه تا معرفي ارقام برتر، ژنوتيپ Titicacaداراي پتانسيل عملكرد مناسب جهت كشت در اين شهرستان و مناطق مشابه مي‌باشد.