نقد نظر حسن‌الدين احمد در رابطه با تعبير قرآني «فارالتنّور»

حسن‌الدين احمد از قرآن‌پژوهان بنام شبه‌قاره است. وي در فصل سوم كتاب «رويكردي نو به مطالعۀ قرآن»، به تبيين تعابير قرآني پرداخته است. رويكرد ايشان نسبت‌به تبيين تعابير، موجز و بديع است. شناخت روش تبيين معاني تعابير، در تفسيرِ دقيق و صحيح آيات قرآن نقش بسزايي دارد؛ بنابراين بررسي و تحليل مباني و روش حسن‌الدين احمد در تبيين تعابير قرآني ضروري است. سؤال اصلي در اين پژوهش اين است كه ديدگاه حسن‌الدين احمد به‌ويژه در مورد تعبير قرآني « فارالتنّور» چه اشكالاتي دارد؟ در اين پژوهش به روش توصيفي تحليلي تعبير «فارالتنّور» در نظر حسن‌الدين احمد مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است. انتخاب تعبير «فارالتنّور» ازآن‌روست كه داراي تنوع اختلاف‌نظر مفسران است. ازآنجاكه تبيين حسن‌الدين احمد از منظر مبنا، روش و مأخذشناسي، اطلاعات كاملي به دست نمي‌دهد، ابتدا نظر لغويان و مفسران و سپس نظر وي بيان‌ شده است؛ تا كاستي‌هاي روش‌شناختي و مأخذشناسي‌اش روشن شود. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه عدم‌تبيين مباني و همچنين فقر روشي و عدم‌يادكرد از منابع تحقيق، اشكالات اساسي حسن‌الدين احمد در تبيين معناي «فارالتنّور» است و همين سبب شده است تا رويكرد وي با وجود ادعاي وي بر بديع‌بودن، غيرروشمند و ذوقي بنمايد.