معرفي «ديوان عمر» سرودة مولانا سربازي

فاقد عنوان لاتين

همة ميراث مكتوب زبان فارسي مديون انديشمنداني است كه با تفكري خلاّق، ذهني پويا و همّتي والا به آفرينش شاهكارهاي علمي و ادبي پرداخته‌اند تا همواره اين زبان را براي مخاطبان، گيرا و زنده جلوه‌گر نمايند؛ بنابراين واكاوي و حراست از اين دستاوردهاي علمي و ميراث ادبي ـ كه جزو گنجينه‌هاي ارزشمند فرهنگي ايران و نمايانگر عظمت، نفوذ و غناي زبان فارسي هستند ـ ضرورتي اساسي است. مولانا محمدعمر سربازي يكي از شخصيت‌هاي فرهنگي و ادبي معاصر بلوچستان است كه قريب به صد اثر از خود به يادگار گذاشته است. ديوان عمر شاخص‌ترين اثر ادبي ـ عرفاني چاپ‌شده از تراوشات فكري اوست كه تاكنون در مراكز دانشگاهي و پژوهشي ناشناخته مانده است. اشعار ديوان عمر در قالب‌هاي مثنوي، قصيده و عموماً غزل با مضاميني همچون وصف، مدح، عشق و مناجات است. نگارندگان در اين پژوهش مي‌كوشند ضمن معرفي مولانا سربازي و ديوان وي به بررسي متن‌شناسانه و تحليل نكات بارز كلام او بپردازند. بررسي كلام سربازي نشان‌دهندۀ آن است كه غالب مضامين اشعار وي اظهار عشق حقيقي و مطلق به خداوند بوده است؛ نيز علاقه و دلبستگي خاصي به شاعران پيشين ازجمله سنايي، عطار، مولوي، حافظ و اقبال لاهوري داشته و در سروده هايش از آن‌ها تأثير پذيرفته است.

فاقد چكيده لاتين