مقايسه تطبيقي و تحليل سه ظرف سيمين منسوب به دوره هخامنشي موجود در موزه هگمتانه

No Title

فلزكاري به عنوان يكي از كهن‌ترين صنايع در فرهنگ و تمدن ايران، از جمله شاخه‌هاي مهم هنري است كه در دوره هخامنشي رو به توسعه و پيشرفت نهاد و هنرمندان چيره دست تمامي ذوق و دانش خود را، به منظور هر چه بهتر خلق نمودن شاهكارهاي فلزگري، در قالب اشياء فلزي پياده نمودند. از اين رو، اين نوشتار بر آن است تا با بررسي و تحليل سه كاسه سيمين (از مجموعه ظروف منسوب به دوره هخامنشي) موزه هگمتانه به اين پرسش ها پاسخ دهد كه: كاربرد اين ظروف چه بوده است؟ آيا نمونه ظروف سيمين مورد مطالعه بر مبناي گونه شناسي، فنون ساخت و آرايه هاي تزييني با ساير نمونه هاي مشابه مكشوفه از كاوش هاي علمي هخامنشي مطابقت دارند؟ با توجه به توقيفي بودن آثار مورد مطالعه و فقدان هر گونه مدارك تاريخي، در اين پژوهش به روش تطبيقي و توصيفي- تحليلي و به شيوهي كتابخانه اي ضمن پاسخگويي به پرسش هاي مذكور، نسبت به مقايسه تطبيقي اين ظروف با نمونه هاي مشابه به منظور گاه نگاري نسبي آنها اقدام شد. نتايج بيانگر كاربردي بودن ظروف و نوعي يكدستي و وحدت نقوش بود. شكل و تزيينات اين ظروف تأثير فرهنگ‌هاي اقوام پيشين فلات ايران و سرزمين‌هاي همجوار به ويژه ماد، لرستان (ايلام نو) و آشور را نشان مي دهد. مطالعات تطبيقي (شكل، فن ساخت و نقش مايه) نيز شباهت آنها را با نمونه هاي سيمين هخامنشي مكشوفه از كاوش هاي علمي تأييد كرد. همچنين بر اساس مطالعه تطبيقي، گاه نگاري ظروف موزه هگمتانه منسوب به عصر هخامنشي و احتمالاً به قرن چهارم و پنجم ق.م (كاسه كمعمق) و قرن پنجم ق.م (دو كاسه عميق) است.

No Abstract