كارآمدي آموزش صبر بر اساس مؤلفه صبر در الگوي اسلامي شادكامي، بر به‌باشي روان‌شناختي زنان خانه‌دار

The efficacy of patience training based on the patience component of the Islamic model of Happiness on well-being of housewives

پژوهش حاضر به منظور عرضه الگوي صبر مبتني بر آموزه‌هاي اسلامي و تعيين كارآمدي آن بر به‌باشي روان‌شناختي انجام شد. فرض اين پژوهش آن است كه آموزش صبر، سبب افزايش به‌باشي روان‌شناختي مي‌شود. در اين پژوهش مبتني بر مؤلفه‌ها و روش‌هاي افزايش صبر كه بر اساس الگوي شادكامي پسنديده (1395) به دست آمد، برنامه‌اي نه‌جلسه‌اي تدوين شد. طرح اين تحقيق به‌ صورت نيمه‌آزمايشي و از نوع پيش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه كنترل بود. براي اين منظور 26 نفر از زنان خانه‌دار در يكي از سراي محله‌هاي منطقه 22 استان تهران از طريق پرسش‌نامه به‌باشي روان‌شناختي انتخاب شدند و به طور تصادفي در دو گروه 13 نفري آزمايش و كنترل قرار گرفتند. بعد از انجام پيش‌آزمون از هر دو گروه، گروه آزمايشي، 9 جلسه در كلاس آموزش صبر شركت كردند و در اين مدت گروه كنترل در معرض هيچ آموزشي قرار نگرفت. مقايسه هر دو گروه با استفاده از مدل آماري تحليل كوواريانس انجام گرفت. تحليل و مقايسه نتايج پيش‌آزمون و پس‌آزمون گروه آزمايش و كنترل نشان داد به‌باشي روان‌شناختي در گروه آزمايش ارتقا يافته است، در حالي كه در نتايج پيش‌آزمون و پس‌آزمون گروه كنترل افزايشي ديده نشد. افزايش به‌باشي روان‌شناختي پس از گذشت 45 روز نيز ماندگار بود. از اين‌رو، مداخله و برنامه آموزشي صبر با تأكيد بر آموزه‌هاي اسلامي در به‌باشي روان‌شناختي زنان مؤثر است. نتيجه اينكه مي‌توان با آموزش صبر مبتني بر آموزه‌هاي اسلامي، به‌باشي زنان خانه‌دار را افزايش داد.

The present research aimed to introduce a model of patience based on Islamic teachings and to explore its efficacy on psychological well-being of housewives. It was hypothe-sized that patience education would cause improved psychological well-being. A nine-session program was designed that was based on the components and methods of improving patience which was yielded according to Pasandideh’s (2016) model of happiness. This is a pseudo-experimental designed study with pre-post tests and control group. In doing so, 26 housewives in a neighborhood home of the district 22 of area of Tehran province were elected by answering to psychological well-being questionnaire, and were randomly assigned in two groups of 13: experimental control groups. After administering the pre-test for both groups, the experimental group received the training in 9 sessions whereas the control group received no training. The two groups were compared using the analysis of covariance method. The analysis and comparison of findings of pre- and post- tests of the experimental and control groups showed increased psychological well-being in experimental group while there was no increase in the pre/post- tests of the control group. The increase in psychological well-being remained after 45 days. Thus, the Islamic-based educational program and intervention of patience is effective in well-being of women. It was that concluded that we are able to improve the level of psychological well-being of housewives trough Islamic based education of patience.