روشي جديد در حذف آمونيوم از آب آشاميدني با استفاده از روش تلفيقي زئوليت هاي اصلاح شده به همراه ازن زني كاتاليزوري

مقدمه: آمونياك به ‌شكل يون آمونيوم علاوه بر سمي بودن، قادر است اكسي‍ژن محلول آب‌هاي پذيرنده را پايين آورده و حيات موجودات آبزي را به خطر بياندازد. هدف از اين تحقيق حذف آمونيوم به روش  اكسيداسيون با روش ازن زني كاتاليزوري و جذب با زئوليت كلينوپتيلولايت است. روش بررسي: روش تحقيق به‌صورت آزمايشگاهي است. ابتدا PH بهينه جذب آمونيم بر كاتاليست كربني (g/L 5)، زئوليت هاي گرمسار و فيروزكوه و اكسيداسيون تعيين شد. سپس در فرايند ازناسيون كاتاليزوري اثر ساير متغيرهاي بهره‌برداري مانند غلظت كاتاليست كربني (0.5 تا 50  گرم در ليتر) و زمان‌ماند بر راندمان حذف آمونيوم بررسي شد. سپس اثر پارامترهاي زمان تماس، غلظت ماده جاذب بر جذب باقيمانده آمونيم و نيترات توليد شده توسط فرايند اكسيداسيون با زئوليت ها و مديفاي هاي آنها بررسي شد. يافته ها: نتايج نشان داد PH  بهينه براي فرايند جذب كربني آمونيم، ازناسيون كاتاليزوري و زئوليت به ترتيب  8 ، 9  است. اين در حالي است كه بيشترين راندمان حذف نيترات در  PH 4 است. بيشترين ظرفيت جذب آمونيم مربوط به زئوليت طبيعي فيروز كوه و معادل mg/g 18.5 بود و اثر ليگاند و اصلاح اسيدي سبب كاهش به ترتيب 12 و 14 درصدي ظرفيت جذب‌شده بود. بيشترين راندمان حذف نيترات توسط زئوليت اصلاح‌شده ليگاندي گرمسار معادل 98% و ظرفيت جذب mg/g 11.2 است. در فرايند تلفيقي  COPو جذب غلظت آمونيوم mg/L 10 به mg/L 0.6رسيد. نتيجه گيري: اين روش سبب حذف مؤثر آمونيم مي‌گردد و اصلاح زئوليت با سورفاكتانت كاتيوني سبب افزايش راندمان حذف نيترات مي‌شود و غلظت همه آلاينده‌ها را به زير مقادير استاندارد مي رساند.