كاوشي در سياست‌گذاري فرهنگي هويت كودك مطلوب در اسناد بالادستي جمهوري اسلامي ايران (مورد مطالعه: قوانين برنامه‌هاي شش‌گانه توسعه)

فاقد عنوان لاتين

هدف اين مقاله شناخت سازه‌هاي معنايي هويت كودك مطلوب در قوانين شش‌گانه برنامه‌هاي توسعه است. پژوهش مبنايي اين نوشتار با رويكرد كيفي انجام شده و روش دستيابي به داده‌هاي نهايي تحقيق، تحليل محتواي كيفي است. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه در اين برنامه‌هاي توسعه نه به طور صريح بلكه به گونه‌اي ضمني ويژگي‌هاي انسان و در حقيقت كودكان و نوجوانان مطلوب، مجموعاً در 12 مقوله كلي مشخص شده‌اند: 1. مومن، 2. انقلابي، 3. ايراني، 4. متعهد و مقتصد، 5. حافظ ارزش‌هاي خانواده، 6. خلاق، 7. قانون‌گرا، 8. تعامل‌گراي فرهنگي، 9. شكوفا، 10. طالب دانش، 11. كنشگر، 12. دوستدار محيط‌زيست. سه سازه كودك مومن، ايراني و انقلابي، پر بسامدترين نظامواره‌هايي بودند كه از اين متون استخراج شدند. بر اين اساس مي‌توان گفت، در چارچوب اسناد مورد بررسي، سياست‌گذاران فرهنگي جمهوري اسلامي ايران بنا بر آرمان‌هاي انقلابي خود قصد داشتند كودك و انساني مومن، علاقه‌مند به سرزمين ايران، داراي روحيه و خصلت‌هاي انقلابي، متعهد و مقتصد، حافظ ارزش‌هاي خانواده، خلاق و قانون‌گرا تربيت كنند. به نظر ميرسد، مضمون مشترك و معنابخش همه مقولههاي استخراج شده: كودك مؤمن، ايراني – اسلامي، انقلابي و وفادار به باورها و ارزشهاي اسلام و انقلاب است. برخي از مقولات اساسي نظريه‌هاي «انسان عامل» و «بازتوليد تفسيري» (چارچوب مفهومي پژوهش)، شامل «مومن»، «دوستدار محيط زيست»، «مشاركت جو»، «مسئوليت پذير»، «شكوفا» و در نهايت «كنشگر»، با مقولات مستخرج از اسناد توسعه‌اي، قابل انطباق هستند. اما مقولات مهم ديگري مانند «تندرست» ،«درون كاوي»، «نيكوكاري»، «زيبايي جويي» و در نهايت «طبيعت آشنا» در اسناد مورد بررسي، جايگاهي نداشتند. شايسته است سياستگذاران فرهنگي هويت، اقدام به تدوين سياستهايي كنند كه ضمن محافظت هوشمند از هويت فرهنگ بومي در عصر جهاني شدن، به سازه هاي رقيب كه تعارض جدي با بنيان هاي معرفتي جمهوري اسلامي ندارند نيز توجه كنند تا ميزان اثرگذاري و اثرپذيري سياستهاي هويتي خود را افزايش دهند.

فاقد چكيده لاتين