اثرگذاري بازارگرايي بر نوآوري كسب و كار به واسطه انعطاف پذيري استراتژيك

هدف: يررسي چگونگي نقش ابعاد انعطاف¬پذيري استراتژيك در تاثير گذاري ابعاد بازارگرايي بر نوآوري كسب و كار بوده است. روش : پژوهش حاضر ازنظر هدف كاربردي و ازنظر شيوه گردآوري اطلاعات، تحقيقي توصيفي – پيمايشي است. جامعه آماري سطوح مديران كارشناساي شركت بيمه آسيا، شاغل در دفتر مركزي اين شركت در شهر تهران كه حجم نمونه 288 نفري از بين آن‌ها انتخاب و با پرسشنامه اقتباسي كه روايي و پايايي آن تائيد شده موردسنجش قرارگرفته است. به‌منظور تجزيه‌وتحليل داده‌ها جمعيت شناختي و استخراج شاخص‌هاي مركزي از آمار توصيفي و نرم‌افزار24 SPSS و براي تجزيه‌وتحليل آمار استنباطي از مدل معادلات ساختاري و از نرم‌افزار PLS2 Smart استفاده‌شده است. يافته¬ها: يافته‌هاي تحقيق حاكي از اثر مثبت و معني‌دار ابعاد انعطاف پذيري استراتژيك در تاثير گذاري ابعاد بازارگرايي بر نوآوري كسب و كار دارد . علاوه بر آن متغيرهاي بازارگرايي واكنش پذير و بازارگرايي فعال بر نوآوري كسب و كار شركت تاثير معني دار و مثبت دارد. نتيجه¬گيري: ابعاد انعطاف پذيري استراتژيك در تاثير گذاري ابعاد بازارگرايي بر نوآوري كسب و كار نقش مثبت و معني دار ايفا مي كند و همچنين انعطاف پذيري در منابع و انعطاف ذيري در هماهنگي، تأثير بازار گرايي واكنش پذير و فعال را تعديل مي سازد.