رتبه بندي عوامل موثر بر استرس شغلي كاركنان آموزش و پرورش با استفاده از روش ويكور فازي (مطالعه موردي : آموزش و پرورش شهرستان لنگرود)

مديريت در سازمان براي نيل به اهداف خود به دنبال استقرار نظامات و سيستم‌هايي مي‌باشد تا فضاي مساعد براي افزايش بهره‌وري را تضمين كند. از مهمترين اين نظامات، سيستم ارزيابي عملكرد كاركنان جهت بررسي رفتارها و قابليت‌هاي آنان و رشد و شكوفايي آنان براي رسيدن به اهداف سازمان مي‌باشد. در اين مقاله با استفاده از روش ويكور فازي به ارزيابي عملكرد كاركنان آموزش و پرورش براساس استرس شغلي پرداخته شده است و سپس با استفاده از روش‌هاي آماري مناسب به تحليل نتايج به دست آمده پرداخته شده است. پس از تعيين شاخص‌ها و اندازه‌گيري آن‌ها نياز به جمع‌بندي شاخص‌ها براي دستيابي به ميزان عملكرد هر واحد است. تعيين عملكرد هر كارمند در مقايسه با ساير كارمندان معني‌دار و قابل بررسي و اظهارنظر است. در پايان نتيجه‌گيري مي‌شود كه بين عملكرد كاركنان و استرس شغلي ارتباط معناداري وجود دارد.