رابطه آينده نگري و كيفيت آموزشي مدرسه در زيست بوم جديد

No Title

پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه بين آينده­ نگري و كيفيت آموزشي مدرسه در زيست بوم جديد انجام شد. اين پژوهش به لحاظ هدف، كاربردي؛ از لحاظ ماهيت، توصيفي و از نظر روش، همبستگي و جامعه آماري، شامل تمامي دانش­ آموزان دوره متوسطه اول در آموزش و پرورش ناحيه يك ساري در سال تحصيلي 00-1399 بود. مطابق با تاباچنيك و همكاران (2007)، 96 نفر به روش نمونه ­گيري در دسترس (دختر: 60 نفر و پسر: 36 نفر) انتخاب شدند. ابزار اندازه ­گيري، پرسشنامه­ هاي استاندارد آينده­ نگري پارسا و همكاران (1390) و كيفيت آموزشي مدرسه موسوي و همكاران (1396) بود. با بهره ­گيري از نرم افزار SPSS23 و در سطح معني­داري0/05=a، يافته­ها نشان داد رابطه مثبت معني­داري بين آينده ­نگري و مولفه­ هاي آن يعني درك مفهومي، توانايي محاسبات، روش­ شناسي و روحيه آينده­ نگري با كيفيت آموزشي مدرسه وجود دارد. بنابراين، آينده ­نگري عاملي موثر در جهت افزايش كيفيت آموزشي مدرسه است كه بايد به­ طور جدي مورد توجه سياست گذاران آموزش و پرورش قرار گيرد.

No abstract