اضطراب رياضي و ارتباط آن با عملكرد تحصيلي دانش آموزان پايه ششم شهرستان ساري

No Title

پژوهش حاضر با هدف شناخت ميزان اضطراب رياضي و تعيين رابطه آن با عملكرد تحصيلي دانش ­آموزان پايه ششم انجام شد. اين پژوهش به لحاظ هدف، كاربردي؛ از لحاظ ماهيت، توصيفي و از نظر روش، همبستگي و جامعه آماري، شامل كليه دانش ­آموزان پايه ششم شهرستان ساري در سال تحصيلي 01-1400 بود. مطابق با فرمول تاباچنيك و همكاران (2007)، 96 نفر به روش نمونه­گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزار اندازه­ گيري، پرسشنامه ­هاي استاندارد اضطراب رياضي چيو و هنري (1990) و عملكرد تحصيلي فام و تيلور (1999) بود. با بهره­گيري از نرم افزار SPSS23 و در سطح معني­داري 0/05=a، يافته­ها نشان داد ميزان اضطراب رياضي دانش ­آموزان پايه ششم كمتر از حد متوسط و ميزان عملكرد تحصيلي دانش ­آموزان پايه ششم بالاتر از حد متوسط است. هم­چنين، رابطه منفي معني­داري بين اضطراب رياضي و ابعاد آن (اضطراب يادگيري رياضي، اضطراب حل مسأله رياضي، اضطراب معلم رياضي و اضطراب ارزيابي رياضي) و عملكرد تحصيلي دانش ­آموزان پايه ششم وجود دارد. بنابراين، والدين و خانواده ­ها، آموزشگاه ­ها و مدارس، معلمان و متوليان آموزش و پرورش جهت افزايش عملكرد تحصيلي دانش ­آموزان پايه ششم در درس رياضي، اقدامات لازم جهت كاهش ميزان اضطراب رياضي دانش­ آموزان، طراحي، پياده­سازي و بر حسن اجراي آن تاكيد نمايند.

No abstract