آينده‌نگاري راهبردي در امنيت داخلي؛ ارائه الگوي دوشاخه تدوين راهبرد

سازمان‌هاي متولي حوزه امنيتي اعم از امنيت ساختار حاكميت و اركان آن، امنيت عمومي و امنيت اجتماعي، علاوه بر توانايي مديريت تغييرات تدريجي، بايد بتوانند گسستگي‌ها را به‌سرعت تشخيص دهند و تغييرات جهشي را مديريت كنند. تحولات حوزه امنيت داخلي در سال‌هاي گذشته در شناسايي تحولات و تهديدات محيطي، نمايانگر نيازمندي‌هاي بيش از پيش اين حوزه به آينده‌نگاري راهبردي است. در اين پژوهش از روش‌هاي كمي و كيفي (آميخته اكتشافي، با  مرور نظام­مند منابع آينده­نگاري راهبردي امنيت داخلي و انجام مصاحبه‌هاي عميق با 14 نفر از صاحب‌نظران و خبرگان، ابعاد و مؤلفه‌ها و زيرمولفه­هاي الگو استخراج و به اعتباريابي  عناصر و تعيين اهميت آنها به كمك ميانگين رتبه­اي و معادلات ساختاري با اخذ نظرات 42  نفر از خبرگان پرداخته شده است. ميزان آلفاي كرونباخ و پايايي تركيبي تحقيق به ترتيب معادل 824/. و 828/. است. در يافته­هاي تحقيق به ارائه زيرمولفه­هاي الگوي آينده­نگاري راهبردي امنيت داخلي در قالب مولفه­هاي تعيين اركان جهت­ساز، تعيين قلمرو، داده­آوري، توصيف، توسعه تصميم، راهبردپردازي، سياست‌گذاري، مديريت نوآوري، طرح راهبردي و مديريت تغيير پرداخته شد. تدوين راهبردهاي پابرجا بر اساس سناريوهاي محتمل و تدوين راهبردهاي موردي و منعطف مبتني بر سناريوهاي شگفتي­ساز، نوآوري الگوي ارائه شده است كه مي­تواند طرحريزان را در مواجهه و رويارويي با تغييرات محيط پويا و داراي عدم قطعيت آماده كند. نشانگرها مي­توانند نقش اساسي در تعيين نقطه عزيمت براي رويارويي با سناريوي محتمل و مرجح باشند.