بررسي تاثير اجراي برنامه ي توانمندسازي بر كيفيت زندگي بيماران تحت همودياليز

مقدمه: بيماران تحت همودياليز به خاطر محدوديت ها، فشارهاي رواني و كمبودهاي حمايتي-اجتماعي از كيفيت زندگي پايين تري برخوردار مي باشند كه بايد در مداخلات پرستاري به آن توجه شود. پژوهش حاضر با هدف تعيين تاثير اجراي برنامه ي توانمندسازي بر كيفيت زندگي بيماران تحت همودياليز در بيمارستان هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه انجام شده است.روش كار: مطالعه حاضر يك مطالعه تجربي با طرح پيش آزمون پس آزمون بوده و جامعه آماري آن كليه بيماران بخش هاي همودياليز بيمارستان هاي امام رضا (ع) و امام خميني (ره) وابسته به دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه در نيمه ي اول سال 1400 بودند. از طريق روش نمونه گيري مبتني بر هدف و بر اساس معيارهاي ورود 70 بيمار انتخاب و به صورت تصادفي با استفاده از جدول اعداد تصادفي در دو گروه مداخله و كنترل قرار گرفتند. براي گروه مداخله، 6 جلسه ي آموزش توانمندسازي به روش بازخورد محور همراه با پيگيري يك ماهه تلفني برگزار شد. نمونه‌ها قبل و بعد از مداخله، پرسشنامه كيفيت زندگي بيماران كليوي را تكميل كردند. داده‌ها با نرم‌افزار آماري SPSS21 و با استفاده از آزمون هاي آماري تجزيه و تحليل شدند.يافته ها: دو گروه از نظر متغيرهاي دموگرافيك تفاوت آماري معني داري نداشتند. ميانگين نمرات كيفيت زندگي بيماران قبل از مداخله در گروه مداخله ۷۸/۳ ± 18/۳۶ و در گروه كنترل 95/۳ ± 76/۳6 بود كه تفاوت آماري معني داري نداشت (0.54=P) كه بعد از مداخله در گروه مداخله به ۶0/۳ ± 9۳/4۳ و در گروه كنترل به 12/۴ ± 9۸/۳۶ رسيد كه اين تفاوت در گروه مداخله معني دار بود و كيفيت زندگي ارتقا يافت (0.001 P).نتيجه گيري: اجراي برنامه ي توانمندسازي به روش آموزش بازخورد محور و پيگيري تلفني جهت رفع ابهامات و تثبيت يادگيري مي تواند در ارتقاي كيفيت زندگي بيماران تحت همودياليز مفيد و موثر باشد لذا توصيه مي شود كه پرستاران در آموزش هاي خود ضمن توانمندنمودن بيماران حتما از صحت مطالب آموخته شده بازخورد بگيرند.