ارزيابي و واسنجي روش شماره منحني (SCS-CN) براي برآورد رواناب در برخي زيرحوضه هاي ارس در شمال غرب ايران

شماره منحني يكي از روش هاي رايج براي برآورد رواناب سطحي در حوزه‌هاي آبخيز است. عدم قطعيت در برآورد رواناب غالباً به‌دليل پيش فرض آن براي نسبت نگهداشت اوليه است l= 0.2 مطالعه حاضر به‌منظور ارزيابي دقت روش شماره منحني در برآورد رواناب در برخي از زيرحوضه‌هاي رود ارس شامل ليوار، كلاله و شكرعلي چاي در منطقه نيمه خشك شمال غرب ايران انجام گرفت. مقادير رواناب بر اساس داده‌هاي ايستگاه‌هاي هيدرومتري براي دوره 30 ساله (از سال 1366 تا 1396) استخراج و با مقادير برآوردي مدل مقايسه شد. برآورد رواناب براي هر زيرحوضه با استفاده از حداكثر ظرفيت نگهداشت آن (S) انجام شد. بر اساس نتايج، ميانگين رواناب سالانه در زيرحوزه‌هاي ليوار، كلاله و شكر علي چاي 4/ 6، 45 /1 و 5/ 9 ميلي متر است. ضريب كارايي روش شماره منحني در زيرحوزه‌هاي ليوار، كلاله و شكرعلي چاي به‌ترتيب 44/ 0، 25/ 0 و 27/ 0 درصد بود. كاربرد اين روش منجر به بيش برآوردي در مقادير كوچك رواناب و كم برآوردي در مقادير بزرگ رواناب شد. واسنجي مدل با اصلاح نسبت نگهداشت اوليه به 08/ 0، ضريب كارايي مدل را به ترتيب 95، 96 و 93 درصد بهبود داد. بر اين اساس واسنجي مدل براي پيش بيني مطلوب رواناب در زيرحوضه‌هاي ارس و حوضه هاي مشابه ضروري است.