«بررسي حق آموزش زنان در فقه و حقوق ايران و سند 2030 يونسكو»

No Title

اين پژوهش ، درصدد بررسي تطبيقي حق آموزش و تحصيل زنان در فقه و حقوق ايران و سند 2030 يونسكو است. تحقيق حاضر از موضوعات ميان رشته اي است ؛ كه توصيفي تحليلي بوده و با استفاده از روش كتابخانه اي به آن پرداخته شده است. نتايج تحقيق بيانگر اين امر است كه در اسلام طبق حديث نبوي ( طلب العلم فريضة علي كلّ مسلم و مسلمةٍ ) ، صرف نظر از جنسيت ، كسب علم بر هر مرد و زن مسلماني واجب است . و در فقه مي توان از باب قواعد فقهي چون : اهم و مهم ، تلازم بين حكم عقل و شرع ، مقدمه واجب و امر آمر به انتفاي شرط ، به اثبات حق كسب آموزش و تحصيل علوم نافع با شرايطي كه در آموزه هاي دين اسلام آمده است ؛ براي قشر زنان در جامعه اسلامي پرداخت . البته در حقوق ايران و اسناد بين المللي بر برابري حقوق زنان با مردان تأكيد شده است اما مفهوم برابري در اسلام به معناي تناسب و نه يكساني تبيين شده است . اين در حالي است كه در اسناد بين المللي برابري حقوق زن و مرد به معناي يكسان بودن حقوق آنها مي باشد. لذا در خصوص حق تحصيل علي الظاهر هيچ مغايرتي ميان فقه و حقوق ايران و سند 2030 وجود ندارد ؛ ولي در مصاديق حقيقي ، اين تناقضات به چشم مي خورد . اصولاً تـفاوتهاي زيـستي و جنسيتي حاصل از اراده و مصلحت الهي ، ناظر بـه واقـعيتهاي وجـودي انسان است و بحث حقوقي‌ و قوانين در كشورمان ، ناظر‌ بـر بـايدهاي انساني‌است ؛ و افراد‌ هر‌ چند در واقعيت هاي وجودي با هم متفاوت هستند ؛ ولي مي‌توانند در بايدهاي حقوقي مـثل هـم از حقوق متناسب با اصل وجوديشان برخوردار باشند. با تبيين نگرش فقه اسلامي ، قوانين حاكم در ايران و ركن دوم از هدف پنجم سند 2030 ، كه از مهمترين اهداف جزئي توانمند سازي همه زنان و دختران ،مي باشد؛ كه حق آموزش و تحصيل و برخورداري از فرصتهاي برابر (تساوي جنسيتي و توانمندسازي همه زنان و دختران) را براي آنان در نظر داشته است ، مي توان به اين مهم دست يافت .

No Abstract