بررسي و تحليل تصاوير گروتسكي در اشعار شمس لنگرودي

تصاوير گروتسكي در اشعار شمس لنگرودي با توجه به تحولات اجتماعي و فردي دوران زندگيش قابل تاًمل است. وي همواره از وقايع و حوادث پيراموني خود متأثر بوده است. شمس لنگرودي ناملايمات و تلخي­ ها را در قالب اشعار خود و با بهره گيري از ابزار و جنبه­ هاي گروتسك براي مخاطبان آثارش به تصوير مي­ كشد. تا قبل از انتشار كتاب «گروتسك در ادبيات» به سال 1957 ميلادي توسط ولفگانگ كايزر، گروتسك فقط نوعي كمدي خشن شناخته مي­ شد. اما كايزر و ميخاييل باختين باعث شناساندن ابعاد و جنبه هاي ديگرگروتسك، از قبيل كمدي و وحشت توأم، ناموزوني، ناهماهنگي و اغراق و زياده روي گروتسك به ادبيات شدند. در اين پژوهش با روش تحليلي - توصيفي و با استفاده از منابع كتابخانه ­­­اي سعي برآن است، ضمن بررسي اشعار گروتسكي شمس لنگرودي دريابيم كه كدام يك از جنبه­ هاي گروتسكي در اشعار وي نمود بيشتري دارد؟ با توجه به شناختي كه از شخصيت شمس داريم، انتظار مي­رود كه جنبة كمدي توام با وحشت در اشعارش فراواني بيشتري داشته باشد. نتيجه پژوهش اما از درصد بيشتر جنبۀ ناموزوني اشعار شمس نسبت به ساير مميزه­ هاي گروتسكي حكايت دارد.