بررسي ضماير غيرشخصي يا صفات پيشين (اشاره ، مبهم و پرسشي)

فاقد عنوان لاتين

نوشته‌ي حاضر ويژگي‌هاي صرفي و كاركردهاي نحوي و معنايي دو مقوله‌ي صرفي ضماير غيرشخصي و صفات پيشين را بررسي كرده و به اين نتيجه مي‌رسد كه نويسندگان كتب دستور در تعيين مقوله‌ي دستوري دوگانه (صفت و ضمير) براي اين نوع از واژه‌ها به بيراهه رفته‌اند، زيرا تنها به كاركرد نحوي آنها توجه كرده و از ويژگي‌هاي صوري و معنايي آنها غافل شده‌اند. بررسي ويژگي‌هايي از قبيل صرف‌شوندگي و نياز به مرجع لفظي و بافتاري براي ضماير از يك سو و وجود اشتراكات صرفي و نحوي بين صفات پيشين و ديگر صفات زبان از سويي ديگر ثابت مي‌كند كه صفات پيشين ويژگي‌هاي مشترك صوري و صرفي با انواع ديگر ضمير ندارد، در حالي كه به عنوان يك صفت با ديگر انواع صفات داراي ويژگي مشترك است و بنابراين ضمير شمردن آنها نادرست است.

فاقد چكيده لاتين