نقش دين در تمدن‌سازي

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه دين و تمدن مي‌باشد. روش پژوهش توصيفي تحليلي بوده و نتايج نشان داد كه با همه رفت و آمد تمدن‌ها، دين عاملي مؤثر و كليدي در توليد كردن، پرورش دادن و به ثمر رساندن تمدن بوده ‌است. تاريخ اديان و انبياي الهي در قرآن كريم، بسط تمدن را بيان كرده است. چراكه دين بشر را به سوي برپايي اجتماعي منسجم و منظم و بدور از پراكندگي و بي‌ساماني رهنمون شده و با ارائه عقلانيتي متعالي، انسان‌ها را در مسير نيل به سعادت و رفاه، به پيش مي‌راند. لذا، با در نظر گرفتن مبادي مذهبي تمدن درمي‌يابيم كه در تمدن‌هاي بزرگ، فعاليت‌هاي اجتماعي، تجارب سياسي، اقتصادي، اخلاقي، فكري و فلسفي، برخاسته از نوعي نگاه مذهبي و گرايش ديني بوده و براي جامعه اسلامي، رسيدن به تمدن، بازگشت و عمل به آموزه‌هاي اسلامي است.