تحليلي بر عدالت فضايي در توزيع خدمات؛ با تاكيد بر مديريت شهري (مورد مطالعه: محلات منطقه چهار زاهدان)

ﺑﺎ ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯿﺰان ﻧـﺎﺑﺮاﺑﺮي ﻫـﺎ در ﺗﻮز ﯾـﻊ ﺧـﺪﻣﺎت و ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ اﻟﮕﻮي ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺑﯽ ﻋﺪاﻟﺘﯽ در ﺳﻄﺢ ﺷﻬﺮ ﻣﯽﺗﻮان ﭘﯽ ﺑﺮد ﮐﻪ ﮐﺪام ﯾﮏ از ﺧﺪﻣﺎت در وﺿﻌﯿﺖ ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗـﺮ ي ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺑﯽ ﻋﺪاﻟﺘﯽ ﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﮐﺪام ﺑﺨﺶ و ﻣﺤﻠﮥ ﺷﻬﺮي ﺗﻤﺮﮐﺰ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. عدالت فضايي و عدالت جغرافيايي به منزله توزيع عادلانه خدمات و امكانات شهري به منظور رسيدن به يك جامعه متوازن و يكي از رهيافت هاي عدالت اجتماعي است. هدف اين پژوهش بررسي و تحليل عدالت فضايي در نحوه توزيع خدمات در سطح محلات منطقه چهار شهرداري زاهدان است. روش پژوهش از نوع توصيفي ـ تحليلي است.به منظور تحليل نحوه توزيع خدمات در سطح محلات منطقه چهار ، از مدل­ هاي L.Q ، ضريب امتياز استاندارد شده و مدل VIKOR استفاده شده است. سپس به منظور سنجش رضايت شهروندان از نحوه توزيع خدمات از آزمون­ هاي آماري در نرم­ افزار SPSS استفاده شده است. نتايج نشان مي ­دهد خدمات شهري و همچنين توزيع فضايي جمعيت و خدمات به صورت عادلانه در سطح محلات منطقه 4 توزيع نشده، به طوري كه محلات آزادي مياني و مصلي قدس در بهترين وضعيت و محلات شيرآباد و كلاته كامبوزيا در پايين ­ترين سطح برخورداري از توزيع خدمات قرار دارند. يافته ­هاي حاصل از پرسشنامه رضايت شهروندان در توزيع خدمات نشان دهنده نارضايتي شهروندان از نحوه توزيع خدمات است. به طوري كه محلات آزادي و كلاته كامبوزيا به ترتيب داراي بيشترين و كمترين ميزان رضايت را از نحوه توزيع خدمات بودند. علت اين امر را مي ­توان در عدم تعريف مشخص كاربري­ هاي محله ­اي در نظام مديريت شهري ، عدم تسهيلات زيرساختي خدماتي دانست كه از مهمترين جنبه­ هايي است كه نابرابري را در سطح محلات را شديدتر نموده است. از آنجايي كه مديريت شهري عامل اصلي توزيع خدمات در سطح محلات است، مي­تواند با آگاهي از نحوه توزيع خدمات در سطح محلات و رضايت شهروندان از نحوه توزيع خدمات نقش بهتري را در توزيع خدمات داشته باشد.