پيشگيري از اختلاس با تاملي در آموزه‌هاي نهج‌البلاغه

No Title

جرم اختلاس ازجمله جرائم اقتصادي است كه عليرغم تلاش‌هاي گسترده‌اي كه براي پاسخ‌هاي كيفري از آن به‌عمل‌آمده، از شمار مرتكبان آن نكاسته است. از طرفي، در جامعه امروز پيشگيري‌هاي غير كيفري و به‌طور مشخص پيشگيري اجتماعي با پيشرفت علم جرم‌شناسي، جايگاه ممتازي يافته است. در ميان آموزه‌هاي نهج‌البلاغه نيز نكات دقيق و فراواني دراين‌باره وجود دارد ازجمله اينكه يكي از مؤلفه‌هاي مهم امام علي(ع) در استخدام پست‌هاي حكومتي پرهيزگاري و امانت‌داري كارگزارانش بود و سياست حكومتي ايشان در مورد دست‌اندازي نسبت به بيت‌المال توسط افرادي كه آن را در اختيار داشته‌اند، شايان توجه است. به همين منظور، نوشتار حاضر با توسل به فرمان‌ها و توصيه‌هاي موجود در نهج‌البلاغه درصدد آن است به‌طور مشخص به راهكارهاي اجتماعي پيشگيرانه جرم اختلاس در اثرگذاري بر كاهش وقوع اين جرم بپردازيد. به‌طوركلي نتايج اين مقاله در تلاش است آموزه‌هاي پيشگيرانه جرم‌شناسان را با تطبيق بر كتاب ارزشمند نهج‌البلاغه در حوزه جرم اختلاس به‌طور دسته‌بندي‌شده و روشمند ارائه دهد تا از اين رهگذر بتوان از مجريان نظام عدالت كيفري، اجرايي شدن آن را طلب نمود. سوال مهم مقاله اين است كه آموزه هاي نهج البلاغه تا چه اندازه منطبق بر رهيافت هاي جرم شناسي پيشگيرانه است؟ اين پژوهش با روش تحليلي-نظري و با رويكرد كاركردگرايانه، به صورت توصيف و تحليل مطالب صورت گرفته و از مدل و نظريه سيستمي و مفاهيم آن در ارتباط با پيشگيري از جرايم استفاده شده است. روش گردآوري اطلاعات به صورت كتابخانه اي-اسنادي است. درنهايت نتيجه آنكه آموزه‌هاي جديد جرم‌شناسي پيشگيرانه با رويكردها و آموزه‌هاي نهج‌البلاغه در يك راستا هستند و راهكارهاي پيشگيرانه از جهت مبارزه و پيشگيري به متوليان سياستگذاري جنايي پيشنهاد مي‌گردد.

No Abstract