تدوين الگوي توسعه پايدار گردشگري روستايي (نمونه موردي: روستاهاي بخش هير شهرستان اردبيل)

پيش‌شرط اساسي براي دستيابي به گردشگري پايدار در نواحي روستايي كشور؛ طراحي، تدوين و كاربست برنامه‌ريزي راهبردي از سوي برنامه‌ريزان و مديران مقاصد گردشگري است. پژوهش حاضر به منظور ارائه الگوي مؤثر توسعه گردشگري در روستاهاي بخش هير شهرستان اردبيل، روش‌شناسي و ابزارهاي چارچوب جامع تدوين راهبرد و همچنين تكنيك AHP را مد نظر قرار داده است. براين اساس، با توجه به موضوع، تحقيق به لحاظ روش، از نوع توصيفي تحليلي و بر مبناي هدف، كاربردي است و از طريق دو شيوة گردآوري داده‌ها؛ اسنادي و ميداني به شناخت وضعيت موجود، تحليل وضعيت و سپس ارائه پيشنهادات راهبردي پرداخته شده است. براي رسيدن به اين مهم و ارزش‌گذاري عوامل پيش‌برنده و بازدارنده توسعه در قالب روش SWOT با استفاده از پرسشنامه مبتني بر روش قضاوني هدفمند، توزيع و نتايج استخراج شده است. پرسشنامه براساس روش كوكران بين 340 خانوار روستاهاي مورد مطالعه تكثير گرديد. در مجموع با عنايت به 34 نقطه قوت و فرصت و 23 نقطة ضعف و تهديد و نمره‌هاي حاصل از ماتريس عوامل داخلي و خارجي و همچنين نمودار 9 خانه‌اي، راهبرد استخراجي، حفظ و نگهداري مي‌باشد. در نهايت، راهبردهاي موضوعي توسعه با استفاده از فرايند AHP اولويت‌بندي و سپس برنامه‌هاي اجرايي به منظور پياده‌سازي هريك از راهبردهاي توسعه گردشگري براي حفظ و ارتقاء وضعيت موجود ارايه شده است.