مقايسه اثر 8 هفته تمرين قدرتي، ورزش در آب و مصرف امگا 3 بر ميزان فشار اكسايشي، CRP، هموگلوبين گليكوزيله و فشارخون در مردان ديابتي داراي نوروپاتي محيطي

سابقه و هدف: ديابت به عوارضي همچون نوروپاتي محيطي منجر مي‌گردد. هدف از اين تحقيق، مقايسه اثر 8 هفته تمرين قدرتي، ورزش در آب و مصرف امگا 3 بر ميزان مالون‌دي‌آلدهيد (Malondialdehyde: MDA)، پروتئين واكنشي C (C Reactive Protein: CRP)، هموگلوبين گليكوزيله و فشارخون در مردان ديابتي داراي نوروپاتي محيطي بود. مواد و روش‌ها: اين تحقيق از نوع نيمه‌تجربي است و جامعه آماري آن را مردان ديابتي داراي نوروپاتي محيطي تشكيل مي‌داد. تعداد 80 نفر بيمار ديابتي داراي نوروپاتي در چهار گروه مصرف مكمل امگا 3، تمرين قدرتي، تمرين در آب و كنترل تقسيم شدند (به‌مدت هشت هفته، هر گروه 20 نفر). نتايج: از نظر هموگلوبين گليكوزيله و فشارخون، بين گروه كنترل با گروه‌هاي تمرين قدرتي (0/001=P)، تمرين در آب (0/001=P) و امگا3 (0/001=P) تفاوت معناداري وجود داشت. از نظر هموگلوبين گليكوزيله بين گروه تمرين قدرتي با گروه امگا3 (0/041=P) و از نظر فشارخون بين گروه تمرين در آب با گروه امگا3 (0/004=P) تفاوت معناداري وجود داشت. همچنين از نظر مقدار MDA و CRP بين گروه كنترل با گروه تمرين قدرتي (0/001=P) و گروه تمرين در آب (0/001=P)، و بين گروه تمرين مقاومتي با گروه امگا3 (0/001=P) و گروه تمرين در آب با گروه امگا3 (0/001=P) تفاوت معناداري وجود داشت. نتيجه‌گيري: ورزش مقاومتي و تمرين در آب باعث كاهش التهاب و فشار اكسايشي و همچنين فشارخون و هموگلوبين گليكوزيله در افراد با بيماري نوروپاتي ديابتي شد. اما امگا3 به‌تنهايي فقط بر فشارخون و هموگلوبين گليكوزيله مؤثر بود.