مقايسه توانايي تنظيم هيجاني و انعطاف‌پذيري روانشناختي در دختران نوجوان داراي اختلال رفتاري دروني‌سازي‌‌شده و نوجوانان عادي

سابقه و هدف: مطالعات متعددي به تنظيم هيجان و انعطاف‌پذيري روانشناختي در نوجوانان پرداخته‌اند، اما درمورد تنظيم هيجان و انعطاف‌پذيري روانشناختي در بين نوجوانان داراي اختلال رفتاري دروني‌سازي‌شده و نوجوانان عادي، شكاف تحقيقاتي وجود دارد. هدف پژوهش حاضر، مقايسه تنظيم هيجان و انعطاف‌پذيري روانشناختي در نوجوانان دختر داراي اختلال رفتاري دروني‌سازي‌شده و نوجوانان دختر عادي بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي، نمونه پژوهش، شامل دو گروه 70 نفري از دانش‌آموزان دختر داراي اختلال رفتاري دروني‌سازي‌شده و 70 دانش‌آموز دختر عادي از مدارس شهر يزد بود كه به شيوه‌ هدفمند انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه سياهه رفتاري (CBCL)، پرسشنامه انعطاف‌پذيري روانشناختي (AFQY8) و پرسشنامه تنظـيم هيجـان ERQCA)) بود. تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون tمستقل انجام شد. نتايج: مطابق يافته‌هاي به‌دست‌آمده ميانگين ارزيابي مجدد، سركوبي و انعطاف‌پذيري روانشناختي در نوجوانان داراي اختلال رفتاري دروني‌سازي‌شده به‌ترتيب شامل 20/88، 14/38، 16/55 و افراد فاقد اختلال 6/9،22/19،25/78 بود. همچنين نتايج نشان داد كه متغير سركوبي (6/13=t) و انعطاف‌پذيري روانشناختي (10/61=t) در دو گروه داراي اختلال رفتاري دروني‌سازي‌شده و افراد عادي تفاوت معنادار دارد (0/001 P). اما دو گروه در ارزيابي مجدد تفاوت معناداري نداشتند. نتيجه‌گيري: به‌نظر مي‌رسد نوجوانان داراي اختلال رفتاري دروني‌سازي‌شده در مقايسه با افراد بهنجار با سركوب‌كردن هيجانات خود، از پذيرش و مديريت صحيح آن‌ها اجتناب مي‌كنند. بنابراين، ارتقاي انعطاف‌پذيري روانشناختي مي‌تواند بر توانايي مواجهه و مديريت هيجانات آن‌ها مؤثر باشد.