مطالعه اي اسنادي در فهم هويت جهان پذير در قالب مولفه هاي سياسي مشترك در فرهنگ ايراني- اسلامي

A documentary study on understanding globalizable identity in the form of common political components in Iranian-Islamic culture

اين مقاله بر آن است با طرح مشكل هويت ملي در فضاي جهاني شدن فرهنگي با شناسايي يا بازتعريف برخي از مؤلفه‌ها و عناصر مستتر در بطن تاريخ هويت ايرانيان با استفاده از روش اسنادي به ترسيم هويتي بپردازد كه در عين حفظ عناصر ملموس و عيني هويت ملي(سرزمين،دين،زبان) با تكيه بر تجارب نوين بشري در حوزه رسانه و ارتباطات از يك سو و امكان دسترسي به داده ها و اطلاعات جهاني در حوزه هويت و نحوه نيل به يك چارچوب و مدل امكان پذير از تعامل و همگرايي در فهم يكديگر از سوي ديگر،بايد به هويت و شناسه اي از تاريخ و تمدن و فرهنگ ايراني-اسلامي دست يابيم كه امكان گفتگو با ديگري را داشته باشيم و در حوزه هويت پسيني با تاكيد بر شناسايي عناصر هويتي مستتر در تاريخ و تمدن ايراني و اسلامي و همچنين بازسنجي امكان تاريخي براي صورتبندي هويت ملي در مسير جهاني شدن فرهنگيان به محك نظريه خواهيم گذاشت و در مقام پاسخ به اين پرسش هستيم كه:”امكان و نحوه شناخت مؤلفه‌هاي با ظرفيت تاريخي و تمدني در هويت ملي جهت مواجهه با شيوه زيست جديد در دوره جهاني شدن فرهنگ چگونه خواهد بود؟” . در پايان پاسخ به اين پرسش را در امكان محقق شدن ترسيم هويت جديد در فضاي جهاني شدن در قالب مفهوم "هويت جهان پذير" كه مبتني بر شاخص‌ها و معيارهاي ده گانه براي كاربست اجتماعي آنها مي‌باشد جستجو ميكنيم و مورد بررسي قرار مي‌دهيم.