مشروعيت انواع استخاره در مكتب اهل بيت عليهم السلام

استخاره به معناي طلب خير، عبارت است از عملي كه شخص هنگام متحير شدن بين دو امر، به وسيله آن يكي از دو امر را برمي گزيند و از امور ديني بسيار رايج در جامعه است كه انواع مختلفي دارد و معروفترين آن ها، استخاره با تسبيح و قرآن است. به دليل وجود قاعده تسامح در ادله سنن، در ادله استخاره به عنوان يك عمل مستحب تسامح شده و بدون بررسي دقيق، انواع مختلف آن را از آموزه هاي اهل بيت (ع) دانسته و به آن عمل شده است. مانع شدن اين امر از اجراي بعضي طرح ها در بعضي مواقع، سبب شد تا به بررسي مشروعيت اصل استخاره و انواع آن بپردازيم. لازمه ي اين كار، بررسي قاعده تسامح در ادله سنن بود كه پس از بررسي و نقد آن، لزوم بررسي دقيق سند و متن ادله استخاره را ثابت كرديم. بعد از بررسي و نقد احاديث موجود در باب استخاره و نظرات موافقين و مخالفين، به بطلان مشروعيت استخاره با قرآن و تسبيح، و اثبات برتري استخاره با نماز و دعا و مشورت رسيديم.