نقش و اهميت بازديدهاي ميداني در آموزش جغرافيا و علوم زمين

وقوع تحولات گسترده در ابعاد سياسي، اقتصادي، زيست محيطي و نظامي در جهان سبب شده است كه آموزش علوم زمين از جمله آموزش جغرافيا و زمين­ شناسي از اهميت والايي براي برنامه­ ريزان و دانش ­آموزان برخوردار گردد. از آن‌ جايي‌ كه «بازديدهاي ميداني» دانش­ آموزان را از فضاي بسته و يكنواخت كلاس به طبيعت منتقل مي­ كند و ضمن تعامل مستقيم دانش ­آموزان با پديده­ هاي طبيعي، مشاركت و پژوهش فعال دانش‌ آموزان را در حين تدريس به‌ همراه دارد؛ شيوۀ آموزشي بسيار جذاب و كارآمد محسوب مي­ شود. در اين شيوۀ آموزشي، چون دانش ­آموزان با راهنمايي معلم و آموخته ­هاي قبلي خود به مشاهدۀ مستقيم و تعامل بي ­واسطه با پديده­ هاي طبيعت مي­ پردازند؛ بنابراين يادگيري آن نيز بسيار عميق ­تر و دائمي ­تر است. پژوهش حاضر كه با روش توصيفي- تحليلي و با بهره ­گيري از منابع مختلف كتابخانه­ اي تدوين شده است، حاكي از آن است كه اگر در آموزش جغرافيا و علوم زمين، بازديد ميداني با رعايت اصول علمي انجام شود، ضمن توسعۀ مهارت­ هاي ياددهي- يادگيري و بهبود كيفيت تدريس، مشاركت فعال فراگيران را به دنبال داشته و با تحقق اهداف بلند مدت آموزشي، زمينۀ آموزش پايدار و كارآمد اين رشته را به همراه خواهد داشت.