بررسي اثر بخشي آموزش ذهن آگاهي بر انعطاف پذيري شناختي و رضايت زناشويي زوجين سازگار دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران جنوب

هدف پژوهش حاضر بررسي اثر بخشي آموزش ذهن آگاهي بر انعطاف‌پذيري شناختي و رضايت زناشويي زوجين سازگار بود. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي مي‌باشد. جامعه آماري اين پژوهش دانشجويان متاهل دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران جنوب در سال 97-98 مي‌باشد كه با استفاده از تعداد مولفه (متغيرهاي) پژوهش حجم نمونه مورد نياز 260 نفر برآورد و به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوري دادهها چهار پرسش نامه‌ استاندارد سازگاري زناشويي باسبي و همكاران (1995)، باورهاي ارتباطي آيدلسون و اپشتاين (1982)، پرسش‌نامه پنج وجهي ذهن آگاهي باير و همكاران (2006) و پرسش‌نامه عمل و پذيرش بوند و همكاران (2007) بود كه براي تجزيه و تحليل داده‌هاي بدست آمده از آن‌ها از همبستگي و رگرسيون استفاده شد. نتايج بدست آمده از اين پژوهش نشان دادند كه بين باورهاي ارتباطي، ذهن آگاهي، انعطاف‌پذيري روان‌شناختي و كيفيت روابط زناشويي رابطه معني‌دار وجود دارد. نتايج تحليل كوواريانس چندمتغيره نشان داد كه بين ميانگين نمرات گروه آزمايش و كنترل در مرحله پس‌آزمون تفاوت معناداري وجود دارد؛ بدين صورت كه آموزش ذهن‌آگاهي به طور معناداري در «انعطاف‌پذيري» و «رضايت زناشويي» زوجين موثر بوده است (0/001